Бизга Муҳаммад ибн Абдулало ва Исмоил ибн Масъуд хабар бердилар, Холиддан, у Шуъбадан, у Симокдан (ривоят қилиб), у деди: Мен Муррий ибн Қатарийнинг Адий ибн Ҳотимдан (ривоят қилиб айтганини) эшитдим, у деди: «Эй Расулуллаҳ, мен итимни қўйиб юбораман ва овни тутаман, лекин уни сўйгани бирор нарса топа олмайман, шунда уни оқ тош ёки таёқ билан сўяман,» дедим. У: «Хоҳлаган нарсанг билан қонни оқиз ва Аллаҳ азза ва жалланинг исмини зикр эт,» дедилар.
Менга Муҳаммад ибн Маъмар хабар бериб, дедики: бизга Ҳаббон ибн Ҳилол ривоят қилди, дедики: бизга Жарир ибн Ҳозим ривоят қилди, дедики: бизга Айюб ривоят қилди, Зайд ибн Асламдан. Сўнг мен Зайд ибн Аслам билан учрашдим, у менга Ато ибн Ясардан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилди, у деди: Ансорлардан бир кишининг Уҳуд тарафида ўтлайдиган туяси бор эди. Унга (бирор нарса) рўпара келди (қочиб қолди) ва у уни қозиқ билан сўйди. Мен Зайдга: «Ёғоч қозиқми ёки темирми?» дедим. У: «Йўқ, балки ёғоч,» деди. Сўнг у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб сўради, у уни ейишга буюрдилар.