باب الْبَيْعِ يَكُونُ فِيهِ الشَّرْطُ الْفَاسِدُ فَيَصِحُّ الْبَيْعُ وَيَبْطُلُ الشَّرْطُ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اشْتَرَيْتُ بَرِيرَةَ فَاشْتَرَطَ أَهْلُهَا وَلاَءَهَا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَعْتِقِيهَا فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْطَى الْوَرِقَ " . قَالَتْ فَأَعْتَقْتُهَا - قَالَتْ - فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَيَّرَهَا مِنْ زَوْجِهَا فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا وَكَانَ زَوْجُهَا حُرًّا .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Жарир, Мансурдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Барийрани сотиб олдим, унинг эгалари унинг валаъсини (яъни мерос ҳуқуқини ўзларига) шарт қилдилар. Мен буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтдим. Шунда (у): «Уни озод қилгин, чунки валаъ кумуш (пул)ни берган кишиники бўлади,» дедилар. (Оиша) деди: Шунда мен уни озод қилдим. (Яна) деди: Кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни чақириб, эри хусусида унга ихтиёр бердилар, у ўзини (эридан ажралишни) ихтиёр қилди. Унинг эри озод (ҳур) киши эди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ، بَرِيرَةَ لِلْعِتْقِ وَأَنَّهُمُ اشْتَرَطُوا وَلاَءَهَا فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اشْتَرِيهَا فَأَعْتِقِيهَا فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " . وَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلَحْمٍ فَقِيلَ هَذَا تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ فَقَالَ " هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَلَنَا هَدِيَّةٌ " . وَخُيِّرَتْ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, деди: бизга Шуъба ривоят қилди, деди: мен Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан эшитдим, у деди: мен ал-Қосимни Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилаётганини эшитдим: У Барийрани озод қилиш учун сотиб олмоқчи бўлди, аммо улар (эгалари) унинг валаъсини шарт қилдилар. Шунда у буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни сотиб олиб, озод қилгин, чунки валаъ озод қилган кишиники бўлади,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га гўшт келтирилди ва: «Бу Барийрага садақа қилинган нарса,» дейилди. Шунда (у): «У унга садақа, бизга эса ҳадя бўлади,» дедилар. Ва у (Барийра) ихтиёр қилдирилди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ، جَارِيَةً تَعْتِقُهَا فَقَالَ أَهْلُهَا نَبِيعُكِهَا عَلَى أَنَّ الْوَلاَءَ لَنَا . فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ يَمْنَعُكِ ذَلِكَ فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар бериб, Моликдан, у Нофедан, у Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Оиша (розияллаҳу анҳо) бир чўри олиб, уни озод қилмоқчи бўлди. Шунда унинг эгалари: «Биз уни сенга валаъ бизники бўлиши шарти билан сотамиз,» дедилар. У буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди. Шунда (у): «Бу сени тўсмасин, чунки валаъ озод қилган кишиники бўлади,» дедилар.