أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَعَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي عَمَّارٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مُلِئَ عَمَّارٌ إِيمَانًا إِلَى مُشَاشِهِ " .
Бизга Ишоқ ибн Мансур ва Амр ибн Али, Абдурраҳмондан хабар бердилар, у деди: бизга Суфён, ал-Аъмашдан, у Абу Аммордан, у Амр ибн Шураҳбилдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлган бир кишидан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аммор илигигача иймонга тўлдирилган,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ رَأَى مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: Абу Саид деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Сизлардан ким бир мункар (иш)ни кўрса, уни қўли билан ўзгартирсин; агар (бунга) қодир бўлмаса, тили билан; агар (бунга ҳам) қодир бўлмаса, қалби билан (инкор қилсин), бу эса иймоннинг энг заифидир,» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ رَأَى مُنْكَرًا فَغَيَّرَهُ بِيَدِهِ فَقَدْ بَرِئَ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُغَيِّرَهُ بِيَدِهِ فَغَيَّرَهُ بِلِسَانِهِ فَقَدْ بَرِئَ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُغَيِّرَهُ بِلِسَانِهِ فَغَيَّرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ بَرِئَ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ " .
Бизга Абдулҳамид ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Махлад ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Миғвал ривоят қилди, Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан (ривоят қилдики), у деди: Абу Саид ал-Худрий деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бир мункар (ёмон иш)ни кўриб, уни қўли билан ўзгартирса, демак у (масъулиятдан) қутулди. Ким уни қўли билан ўзгартиришга қодир бўлмай, уни тили билан ўзгартирса, демак у қутулди. Ким уни тили билан ўзгартиришга қодир бўлмай, уни қалби билан (ёмон кўриб) ўзгартирса, демак у қутулди. Ва бу имоннинг энг заифидир,» деганларини эшитдим.