حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ رَأَى مُنْكَرًا فَغَيَّرَهُ بِيَدِهِ فَقَدْ بَرِئَ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُغَيِّرَهُ بِيَدِهِ فَغَيَّرَهُ بِلِسَانِهِ فَقَدْ بَرِئَ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُغَيِّرَهُ بِلِسَانِهِ فَغَيَّرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ بَرِئَ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ " .
Бизга Абдулҳамид ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Махлад ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Миғвал ривоят қилди, Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан (ривоят қилдики), у деди: Абу Саид ал-Худрий деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бир мункар (ёмон иш)ни кўриб, уни қўли билан ўзгартирса, демак у (масъулиятдан) қутулди. Ким уни қўли билан ўзгартиришга қодир бўлмай, уни тили билан ўзгартирса, демак у қутулди. Ким уни тили билан ўзгартиришга қодир бўлмай, уни қалби билан (ёмон кўриб) ўзгартирса, демак у қутулди. Ва бу имоннинг энг заифидир,» деганларини эшитдим.