Сунани Абу Довуд — 1140-ҳадис

Намоз китоби · Ҳайит кунидаги хутба

1140-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، ح وَعَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ أَخْرَجَ مَرْوَانُ الْمِنْبَرَ فِي يَوْمِ عِيدٍ فَبَدَأَ بِالْخُطْبَةِ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا مَرْوَانُ خَالَفْتَ السُّنَّةَ أَخْرَجْتَ الْمِنْبَرَ فِي يَوْمِ عِيدٍ وَلَمْ يَكُنْ يُخْرَجُ فِيهِ وَبَدَأْتَ بِالْخُطْبَةِ قَبْلَ الصَّلاَةِ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَنْ هَذَا قَالُوا فُلاَنُ بْنُ فُلاَنٍ ‏.‏ فَقَالَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ قَضَى مَا عَلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ مَنْ رَأَى مُنْكَرًا فَاسْتَطَاعَ أَنْ يُغَيِّرَهُ بِيَدِهِ فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Ало, унга Абу Муовия, унга Аъмаш Исмоийл ибн Рожўдан, у отасидан, у Абу Саъийд ал-Худрийдан (ривоят қилди); (ҳ) яна Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан, у Абу Саъийд ал-Худрийдан ривоят қилди. У деди: Марвон ҳайит кунида минбарни чиқарди ва намоздан олдин хутбани бошлади. Шунда бир киши туриб: «Эй Марвон, сен суннатга мухолиф бўлдинг. Ҳайит кунида минбарни чиқардинг, ҳолбуки унда чиқарилмас эди. Ва намоздан олдин хутбани бошладинг», деди. Абу Саъийд ал-Худрий: «Бу ким?» деди. Улар: «Фалон ибн Фалон», дедилар. Шунда у: «Бунга келсак, у зиммасидагини адо этди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деётганларини эшитганман: ‹Ким бир мункарни кўрса ва уни қўли билан ўзгартиришга қодир бўлса, уни қўли билан ўзгартирсин. Агар (бунга) қодир бўлмаса, тили билан. Агар (бунга ҳам) қодир бўлмаса, қалби билан. Ва бу иймоннинг энг заифидир›», деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 2172-ҳадисФитналар китоби

Сен суннатга хилоф қилдинг, Эй фалон, ундаги нарса тарк этилди, Мана бу (киши) эса ўз зиммасидаги вазифани адо этди. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитганман: «Ким бир ёмонликни…

Саҳиҳул Бухорий, 377-ҳадисНамоз китоби

Минбар нимадан (ясалган)? Одамлар ичида (бу ҳақда) мендан билимлироқ (киши) қолмаган. У Ғоба (ўрмони)нинг асл (гужум) (дарахти)дан; уни фалон аёлнинг озод қилган қули фалончи Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи…

Саҳиҳул Бухорий, 3267-ҳадисЯратилиш бошланиши

Сен фалоннинг (Усмоннинг) олдига бориб, у билан гаплассанг (эди) Сизлар мен у билан фақат сизларга эшиттирибгина гаплашади деб ўйлайсизлар(ми)? Мен у билан яширинча (махфий) гаплашаман — бир эшикни очмасдан,…

Саҳиҳи Муслим, 1129-ҳадисНамоз китоби

у (Абу Саъид) унинг бўғизига биринчи туртишдан қаттиқроқ туртди. У тик туриб (жаҳл билан) қолди ва Абу Саъидни (сўкиб) ранжитди; кейин одамларни ёриб чиқиб кетди ва Марвоннинг олдига кириб, унга — бошига тушган…

Саҳиҳи Муслим, 2998-ҳадисҲаж китоби

Мен ҳажга эҳром боғлаган бўлсам, Байтни тавоф қилайми? Сени нима тўсиб турибди? Мен фалончи ибн фалончини буни ёқтирмаганини кўрдим; сен эса бизга ундан суюклироқсан — биз уни дунё алдаб қўйганини кўрдик…

Саҳиҳул Бухорий, 7098-ҳадисФитналар китоби

Сен яхшироқсан Бир киши келтирилиб дўзахга ташланади, унда эшак тегирмони билан (ун) тортгандек айланади. Дўзах аҳли унинг атрофига тўпланиб: ‹Эй фалон, сен маъруфга буюриб, мункардан қайтармасмидинг?› дейди.…