Сунани Абу Довуд — 4340-ҳадис

Урушлар китоби · Амр ва наҳй

4340-ҳадисСунани Абу Довуд · Урушлар китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، وَعَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَنْ رَأَى مُنْكَرًا فَاسْتَطَاعَ أَنْ يُغَيِّرَهُ بِيَدِهِ فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَطَعَ هَنَّادٌ بَقِيَّةَ الْحَدِيثِ - وَفَّاهُ ابْنُ الْعَلاَءِ - ‏"‏ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ بِلِسَانِهِ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн ал-Алоо ва Ҳаннод ибн ас-Сарий ривоят қилиб айтдилар: Бизга Абу Муовия ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Исмоил ибн Ражодан, у отасидан, у Абу Саъиддан, ҳамда Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан, у Абу Саъид ал-Худрийдан ривоят қилди. У айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ким бир ёмонликни кўрса ва уни қўли билан ўзгартиришга қодир бўлса, қўли билан ўзгартирсин». Ҳаннод ҳадиснинг қолганини қисқартирди — Ибн ал-Алоо эса уни тўла келтирди: «Агар қодир бўлмаса, тили билан, агар тили билан ҳам қодир бўлмаса, қалби билан, бу эса иймоннинг энг заифидир».

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 5008-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

Сизлардан ким бир мункар (иш)ни кўрса, уни қўли билан ўзгартирсин; агар (бунга) қодир бўлмаса, тили билан; агар (бунга ҳам) қодир бўлмаса, қалби билан (инкор қилсин), бу эса иймоннинг энг заифидир,

Сунани Термизий, 2521-ҳадисҚиёмат куни, риқақ ва вараъ китоби

Ким Аллаҳ учун берса, Аллаҳ учун ман қилса, Аллаҳ учун севса, Аллаҳ учун ёмон кўрса ва Аллаҳ учун никоҳласа, у ҳақиқатан ҳам имонини камолга етказибди,

Сунани Термизий, 603-ҳадисСафар китоби

Бир киши таҳорат олиб, таҳоратини чиройли қилса, сўнг намозга чиқса — уни фақат намоздан ўзга нарса чиқармаган бўлса — ҳар қадам ташлаганида Аллаҳ уни шу билан бир даража кўтаради ёки шу билан ундан бир…

Сунани Абу Довуд, 4361-ҳадисҲудуд (жазолар) китоби

Аллаҳ ҳаққи-ҳурмати, ўша ишни қилган киши, агар унинг устимда ҳаққи бўлса, ўрнидан турсин Огоҳ бўлинглар, унинг қони беҳуда (ҳадар)дир

Сунани Абу Довуд, 4248-ҳадисФитналар китоби

Ким бир имомга байғат қилиб, унга қўлини берса ва қалби самарасини берса, қодир бўлгунча унга итоат қилсин. Агар бошқа биров келиб у билан низолашса, охиргисининг бўйнини уринглар

Сунани Насоий, 3771-ҳадисДеҳқончилик китоби

Ким Исломдан ўзга бир динни (чин деб) ёлғондан қасам қилса, у ўзи айтганидек бўлади; ва ким ўзини бирор нарса билан ўлдирса, охиратда ўша нарса билан азобланади,