حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، - أَظُنُّهُ - عَنِ ابْنِ جَرِيرٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ رَجُلٍ يَكُونُ فِي قَوْمٍ يُعْمَلُ فِيهِمْ بِالْمَعَاصِي يَقْدِرُونَ عَلَى أَنْ يُغَيِّرُوا عَلَيْهِ فَلاَ يُغَيِّرُوا إِلاَّ أَصَابَهُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَمُوتُوا " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, бизга Абу Ишоқ ривоят қилди — уни Ибн Жаридан деб ўйлайман — у Жаридан ривоят қилди. У айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Бир киши гуноҳлар қилинаётган қавм ичида бўлиб, улар уни (гуноҳни) ўзгартиришга қодир бўла туриб ўзгартирмасалар, албатта Аллаҳ уларга ўлишидан олдин азоб етказади».