أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مُجَادَلَةُ أَحَدِكُمْ فِي الْحَقِّ يَكُونُ لَهُ فِي الدُّنْيَا بِأَشَدَّ مُجَادَلَةً مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِرَبِّهِمْ فِي إِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ أُدْخِلُوا النَّارَ قَالَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَحُجُّونَ مَعَنَا فَأَدْخَلْتَهُمْ النَّارَ قَالَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَأَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ مِنْهُمْ قَالَ فَيَأْتُونَهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِصُوَرِهِمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ النَّارُ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى كَعْبَيْهِ فَيُخْرِجُونَهُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا قَدْ أَخْرَجْنَا مَنْ أَمَرْتَنَا قَالَ وَيَقُولُ أَخْرِجُوا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ دِينَارٍ مِنْ الْإِيمَانِ ثُمَّ قَالَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ نِصْفِ دِينَارٍ حَتَّى يَقُولَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ ذَرَّةٍ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْ فَلْيَقْرَأْ هَذِهِ الْآيَةَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ إِلَى عَظِيمًا
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар берди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар хабар берди, Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Саид ал-Худрийдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Сиздан бирортангизнинг бу дунёда ҳақи бўлган нарса учун баҳслашиши, мўминларнинг дўзахга киритилган биродарлари ҳақида ўз Робблари билан баҳслашишидан қаттиқроқ эмас. Улар: ‹Эй Роббимиз, биродарларимиз биз билан намоз ўқир, биз билан рўза тутар ва биз билан ҳаж қилар эдилар, Сен уларни дўзахга киритдинг,› дейдилар. (Аллаҳ): ‹Боринглар ва улардан таниган кишиларингизни (дўзахдан) чиқаринглар,› дейди. Шунда улар уларнинг олдига келиб, уларни сувратларидан таниб оладилар. Улардан кимнидир олов болдири ўртасигача қамраб олган, кимнидир тўпиғигача қамраб олган бўлади. Улар уларни чиқарадилар ва: ‹Эй Роббимиз, Сен бизга буюрганларингни чиқариб бўлдик,› дейдилар. (Аллаҳ): ‹Қалбида бир динор оғирлигида имони бўлганларни чиқаринглар,› дейди. Сўнг: ‹Қалбида ярим динор оғирлигида (имони бўлганларни),› деб, ҳатто: ‹Қалбида бир зарра оғирлигида (имони бўлганларни),› дегунча айтади.» Абу Саид деди: ким буни тасдиқламаса, ушбу оятни ўқисин: «Албатта, Аллаҳ Унга шерик келтирилишини кечирмайди ва ундан бошқасини Ўзи хоҳлаган кишига кечиради,» (Нисо сураси, 48 га қадар).