أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْبَعَةٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا أَوْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ الْأَرْبَعِ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ
Бизга Бишр ибн Холид хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, Шуъбадан, у Сулаймондан, у Абдуллаҳ ибн Муррадан, у Масруқдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у дедилар: «Тўрт (хислат бор): кимда улар бўлса, у мунофиқ бўлади. Ёки кимда улардан бирор хислат бўлса, уни ташламагунча, унда нифоқдан бир хислат бўлган бўлади: гапирганда ёлғон сўзлайди, ваъда берганда хилоф қилади, аҳд қилганда хиёнат қилади, жанжаллашганда ҳаддан ошиб (фосиқлик қилиб) кетади.»
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سُهَيْلٍ نَافِعُ بْنُ مَالِكِ بْنِ أَبِي عَامِرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ النِّفَاقِ ثَلَاثٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Абу Суҳайл Нофиъ ибн Молик ибн Абу Омир ривоят қилди, отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Нифоқ белгиси учтадир: гапирганда ёлғон сўзлайди, ваъда берганда хилоф қилади, омонатга (ишониб топширилганда) хиёнат қилади.»
أَخْبَرَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ عَهِدَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يُحِبُّنِي إِلَّا مُؤْمِنٌ وَلَا يَبْغُضُنِي إِلَّا مُنَافِقٌ
Бизга Восил ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Вакииъ ал-Аъмашдан ривоят қилди, у Адий ибн Собитдан, у Зирр ибн Ҳубаишдан, у Алидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга аҳд қилдиларки, мени фақат мўмин севади ва фақат мунофиқ ёмон кўради.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ الْحَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعَافَى قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ فَهُوَ مُنَافِقٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ فَمَنْ كَانَتْ فِيهِ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ لَمْ تَزَلْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ النِّفَاقِ حَتَّى يَتْرُكَهَا
Бизга Амр ибн Яҳё ибн ал-Ҳорис хабар берди, у деди: бизга ал-Муофо ривоят қилди, у деди: бизга Зуҳайр ривоят қилди, у деди: бизга Мансур ибн ал-Муътамир ривоят қилди, Абу Воилдан (ривоят қилдики), у деди: Абдуллаҳ деди: «Учта (хислат бор): кимда улар бўлса, у мунофиқдир: гапирганда ёлғон сўзлайди, омонатга хиёнат қилади, ваъда берганда хилоф қилади. Кимда улардан биттаси бўлса, уни тарк этмагунча, унда нифоқдан бир хислат тўхтовсиз бўлиб туради.»