أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْبَعَةٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا أَوْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ الْأَرْبَعِ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ
Бизга Бишр ибн Холид хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, Шуъбадан, у Сулаймондан, у Абдуллаҳ ибн Муррадан, у Масруқдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у дедилар: «Тўрт (хислат бор): кимда улар бўлса, у мунофиқ бўлади. Ёки кимда улардан бирор хислат бўлса, уни ташламагунча, унда нифоқдан бир хислат бўлган бўлади: гапирганда ёлғон сўзлайди, ваъда берганда хилоф қилади, аҳд қилганда хиёнат қилади, жанжаллашганда ҳаддан ошиб (фосиқлик қилиб) кетади.»