باب وَصْلِ الشَّعْرِ بِالْخِرَقِ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الزُّورِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга Холид, Ҳишомдан ривоят қилди, у деди: бизга Қатода, Саъийд ибн ал-Мусайябдан (ривоят қилдики): Муъовия деди: Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёлғон (сохта кўриниш бериш)дан қайтардилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَمَعَهُ فِي يَدِهِ كُبَّةٌ مِنْ كُبَبِ النِّسَاءِ مِنْ شَعْرٍ فَقَالَ مَا بَالُ الْمُسْلِمَاتِ يَصْنَعْنَ مِثْلَ هَذَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَيُّمَا امْرَأَةٍ زَادَتْ فِي رَأْسِهَا شَعْرًا لَيْسَ مِنْهُ فَإِنَّهُ زُورٌ تَزِيدُ فِيهِ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб хабар бериб, деди: менга Махрама ибн Букайр, отасидан, у Саъийд ал-Мақбурийдан хабар берди, у деди: мен Муъовия ибн Абу Суфённи минбарда, қўлида аёллар (тақадиган) соч туртмаси (калаваси)дан бир калава билан кўрдим. У деди: «Мусулмон аёлларга нима бўлдики, шундай қиладилар? Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Қайси аёл ўз бошига ўзиникидан бўлмаган соч қўшса, бу унинг қўшган ёлғони (сохталиги)дир.»