أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ حَيَّانَ، سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ، وَابْنَ، عَبَّاسٍ أَنَّهُمَا شَهِدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ ثُمَّ تَلاَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَذِهِ الآيَةَ { وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا } .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар бериб, деди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилиб, деди: бизга Мансур ибн Ҳайён ривоят қилиб, у Саид ибн Жубайрнинг ҳадис айтаётганини эшитдики, у Ибн Умар ва Ибн Аббосдан эшитди — улар иккаласи Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ад-Дуббо, ал-Ҳантам, ал-Музаффат ва ан-Нақирдан қайтарганларига гувоҳлик бердилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ушбу оятни тиловат қилдилар: «Пайғамбар сизларга келтирган нарсани олинглар, у сизларни қайтарган нарсадан тўхтанглар,» (Ҳашр сураси, 7).
Бизга Сувайд хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ, Сулаймон ат-Таймийдан, у Асмо бинту Язиддан, у ўзининг Анас деб аталмиш амакиваччасидан (ривоят қилиб) хабар берди. У деди: Ибн Аббос деди: «Аллаҳ азза ва жалла: ‹Пайғамбар сизларга келтирган нарсани олинглар, у сизларни қайтарган нарсадан тўхтанглар,› (Ҳашр сураси, 7) демадими?» Мен: «Ҳа,» дедим. У деди: «Аллаҳ: ‹Аллаҳ ва Унинг Расули бирор ишни ҳукм қилганда, ҳеч бир мўмин эркак ёки мўмина аёл учун ўз ишларида ихтиёр бўлиши (мумкин) эмас,› (Аҳзоб сураси, 36) демадими?» Мен: «Ҳа,» дедим. У деди: «Мен гувоҳлик бераманки, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ан-Нақир, ал-Муқайяр, ад-Дуббо ва ал-Ҳантамдан қайтардилар.»