أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَسْأَلُ أَبَا بَرْزَةَ، عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَهُ قَالَ كَمَا أَسْمَعُكَ السَّاعَةَ فَقَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَسْأَلُ عَنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَانَ لاَ يُبَالِي بَعْضَ تَأْخِيرِهَا - يَعْنِي الْعِشَاءَ - إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ وَلاَ يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَلاَ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا . قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدُ فَسَأَلْتُهُ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ يَذْهَبُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَالْمَغْرِبَ لاَ أَدْرِي أَىَّ حِينٍ ذَكَرَ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ وَكَانَ يُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَنْظُرُ إِلَى وَجْهِ جَلِيسِهِ الَّذِي يَعْرِفُهُ فَيَعْرِفُهُ . قَالَ وَكَانَ يَقْرَأُ فِيهَا بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло ривоят қилди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: бизга Сайёр ибн Салама ривоят қилди, у деди: мен отам Абу Барзадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозлари ҳақида сўраётганини эшитдим. Мен (Сайёрга): «Сен уни (ўзинг) эшитдингми?» дедим. У: «Ҳозир сени эшитаётганимдай (эшитганман),» деди. Сўнг (Сайёр) деди: Мен отам Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозлари ҳақида сўраётганини эшитдим. (Абу Барза) деди: У зот уни — яъни Хуфтон намозини — ярим тунгача бироз кечиктиришни хуш кўрмасдилар, ундан олдин ухлашни ва ундан кейин (беҳуда) гаплашишни ёқтирмасдилар. Шуъба деди: Сўнгра мен уни кейин учратиб, ундан сўрадим. У деди: У зот Пешинни қуёш оғган вақтда, Асрни эса бир киши Мадинанинг энг чеккасига бориб (келар даражада), қуёш ҳали тирик (ёрқин) бўлган пайтда ўқир эдилар. Шомни эса — қайси вақтни айтганини билмайман. Сўнг уни кейин учратиб, ундан сўрадим, у деди: У зот Бомдодни шундай (вақтда) ўқир эдиларки, киши (намоздан) сўнг ўзи танийдиган ёнидаги ҳамсуҳбатининг юзига қараб, уни танир эди. (Абу Барза) деди: У зот унда (Бомдодда) олтмиштадан юзтагача (оят) ўқир эдилар.