أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا مِنْ غَيْرِ خَوْفٍ وَلاَ سَفَرٍ .
Бизга Қутайба хабар берди, Моликдан, у Абуз-Зубайрдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўрқув ҳам, сафар ҳам бўлмаган ҳолатда Зуҳр билан Асрни бирга, Мағриб билан Хуфтонни бирга жамлаб ўқидилар.
Бизга Муҳаммад ибн Абдулазиз ибн Абу Ризма — унинг исми Ғазвон — хабар берди, у деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Мадинада қўрқув ҳам, ёмғир ҳам бўлмаган ҳолатда Зуҳр билан Аср, Мағриб билан Хуфтон — икки намозни жамлаб ўқир эдилар. У кишидан: «Нега (шундай қилдингиз)?» деб сўралганида, у: «Умматига машаққат бўлмаслиги учун,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّيْتُ وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَمَانِيًا جَمِيعًا وَسَبْعًا جَمِيعًا .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Журайж ривоят қилди, Амр ибн Динордан, у Абуш-Шаъсодан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг орқаларида саккизтасини (ракаатни) бирга ва еттитасини бирга ўқидим.