أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ الأَنْصَارِيُّ الْمَازِنِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ لَهُ إِنِّي أَرَاكَ تُحِبُّ الْغَنَمَ وَالْبَادِيَةَ فَإِذَا كُنْتَ فِي غَنَمِكَ أَوْ بَادِيَتِكَ فَأَذَّنْتَ بِالصَّلاَةِ فَارْفَعْ صَوْتَكَ فَإِنَّهُ لاَ يَسْمَعُ مَدَى صَوْتِ الْمُؤَذِّنِ جِنٌّ وَلاَ إِنْسٌ وَلاَ شَىْءٌ إِلاَّ شَهِدَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ . قَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар бериб деди: бизга Ибн ал-Қосим хабар берди, Моликдан, у деди: менга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Абу Саъсаъа ал-Ансорий ал-Мазиний ривоят қилди, отасидан, у унга хабар бердики, Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу) унга деди: «Мен сени қўй ва чўлни яхши кўрасан деб кўряпман. Бас, қўйингда ёки чўлингда бўлиб, намозга азон айтсанг, овозингни баланд кўтар; чунки муаззиннинг овози етган масофадаги жин, инсон ва бирор нарса (уни) эшитса, қиёмат куни унга гувоҳлик беради.» Абу Саид деди: мен буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитдим.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، سَمِعَهُ مِنْ، فَمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ بِمَدِّ صَوْتِهِ وَيَشْهَدُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд ва Муҳаммад ибн Абдул Аъло хабар бериб, иккаласи деди: бизга Язид — яъни Ибн Зурайъ — ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Мусо ибн Абу Усмондан, у Абу Яҳёдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг оғизларидан эшитди, У: «Муаззин овози етган масофагача (гуноҳлари) кечирилади ва ҳар бир ҳўл ва қуруқ (нарса) унга гувоҳлик беради,» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الْكُوفِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ وَمَلاَئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ وَالْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ بِمَدِّ صَوْتِهِ وَيُصَدِّقُهُ مَنْ سَمِعَهُ مِنْ رَطْبٍ وَيَابِسٍ وَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ صَلَّى مَعَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: менга отам ривоят қилди, Қатодадан, у Абу Ишоқ ал-Куфийдан, у ал-Баро ибн Озиб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, Аллаҳ ва Унинг малоикалари олдинги (биринчи) сафга саловат айтадилар; муаззин овози етган масофагача (гуноҳлари) кечирилади ва уни эшитган ҳўл-ю қуруқ (нарса) уни тасдиқлайди; унга у билан бирга намоз ўқиганларнинг ажрига ўхшаш ажр (берилади),» дедилар.