أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، سَمِعَهُ مِنْ، فَمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ بِمَدِّ صَوْتِهِ وَيَشْهَدُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд ва Муҳаммад ибн Абдул Аъло хабар бериб, иккаласи деди: бизга Язид — яъни Ибн Зурайъ — ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Мусо ибн Абу Усмондан, у Абу Яҳёдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг оғизларидан эшитди, У: «Муаззин овози етган масофагача (гуноҳлари) кечирилади ва ҳар бир ҳўл ва қуруқ (нарса) унга гувоҳлик беради,» дер эдилар.