حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْفَضْلِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ طَاهِرًا أَوْ غَيْرَ طَاهِرٍ . قَالَ قُلْتُ لأَنَسٍ فَكَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ أَنْتُمْ قَالَ كُنَّا نَتَوَضَّأُ وُضُوءًا وَاحِدًا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَالْمَشْهُورُ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ حَدِيثُ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الأَنْصَارِيِّ عَنْ أَنَسٍ . وَقَدْ كَانَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ يَرَى الْوُضُوءَ لِكُلِّ صَلاَةٍ اسْتِحْبَابًا لاَ عَلَى الْوُجُوبِ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳумайд ар-Розий ривоят қилди, бизга Салама ибнул-Фазл ривоят қилди, Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Ҳумайддан, у Анасдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳоратли ё таҳоратсиз бўлса-да, ҳар намозга таҳорат қилар эдилар. (Ҳумайд) деди: мен Анасга: «Сизлар қандай қилардингиз?» дедим. У: «Биз битта таҳорат билан (намозларни) ўқир эдик,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: Ҳумайднинг Анасдан (ривоят қилган) ҳадиси бу йўлдан ҳасан ғарибдир, ҳадис аҳли олдида машҳури эса Амр ибн Омир ал-Ансорийнинг Анасдан (ривоят қилган) ҳадисидир. Баъзи илм аҳли ҳар намозга таҳорат қилишни вожиб эмас, балки мустаҳаб деб кўрар эдилар.
وَقَدْ رُوِيَ فِي، حَدِيثٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى طُهْرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهِ عَشْرَ حَسَنَاتٍ " . قَالَ وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الإِفْرِيقِيُّ عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . حَدَّثَنَا بِذَلِكَ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْوَاسِطِيُّ عَنِ الإِفْرِيقِيِّ . وَهُوَ إِسْنَادٌ ضَعِيفٌ . قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ذُكِرَ لِهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ هَذَا الْحَدِيثُ فَقَالَ هَذَا إِسْنَادٌ مَشْرِقِيٌّ . قَالَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ مَا رَأَيْتُ بِعَيْنِي مِثْلَ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ .
Ибн Умардан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилинган) бир ҳадисда келганки, у: «Ким таҳорат устига таҳорат қилса, Аллаҳ унга шу сабабли ўнта савоб ёзади,» дедилар. У деди: бу ҳадисни ал-Ифриқий Абу Ғутайфдан, у Ибн Умардан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилган. Буни бизга ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс ал-Марвазий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Язид ал-Воситий ал-Ифриқийдан ривоят қилди. Бу заиф исноддир. Али ибнул-Мадиний деди: Яҳё ибн Саид ал-Қаттон деди: Ҳишом ибн Урвага бу ҳадис зикр қилинганда, у: «Бу машриқий исноддир,» деди. (Термизий) деди: мен Аҳмад ибнул-Ҳасандан эшитдим, у: «Мен Аҳмад ибн Ҳанбалдан эшитдим, у: «Мен ўз кўзим билан Яҳё ибн Саид ал-Қаттонга ўхшашини кўрмадим,» дер эди,» дер эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ، هُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ . قُلْتُ فَأَنْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الصَّلَوَاتِ كُلَّهَا بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ مَا لَمْ نُحْدِثْ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ва Абдурраҳмон — у Ибн Маҳдийдир — ривоят қилиб, иккиси дедилар: бизга Суфён ибн Саид ривоят қилди, Амр ибн Омир ал-Ансорийдан (у) деди: мен Анас ибн Моликнинг: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар намоз олдида таҳорат қилар эдилар,» деганини эшитдим. Мен: «Сизлар нима қилардингиз?» дедим. У: «Биз, таҳоратни бузмагунимизча, ҳамма намозларни битта таҳорат билан ўқир эдик,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.