حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْفَضْلِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ طَاهِرًا أَوْ غَيْرَ طَاهِرٍ . قَالَ قُلْتُ لأَنَسٍ فَكَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ أَنْتُمْ قَالَ كُنَّا نَتَوَضَّأُ وُضُوءًا وَاحِدًا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَالْمَشْهُورُ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ حَدِيثُ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الأَنْصَارِيِّ عَنْ أَنَسٍ . وَقَدْ كَانَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ يَرَى الْوُضُوءَ لِكُلِّ صَلاَةٍ اسْتِحْبَابًا لاَ عَلَى الْوُجُوبِ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳумайд ар-Розий ривоят қилди, бизга Салама ибнул-Фазл ривоят қилди, Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Ҳумайддан, у Анасдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳоратли ё таҳоратсиз бўлса-да, ҳар намозга таҳорат қилар эдилар. (Ҳумайд) деди: мен Анасга: «Сизлар қандай қилардингиз?» дедим. У: «Биз битта таҳорат билан (намозларни) ўқир эдик,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: Ҳумайднинг Анасдан (ривоят қилган) ҳадиси бу йўлдан ҳасан ғарибдир, ҳадис аҳли олдида машҳури эса Амр ибн Омир ал-Ансорийнинг Анасдан (ривоят қилган) ҳадисидир. Баъзи илм аҳли ҳар намозга таҳорат қилишни вожиб эмас, балки мустаҳаб деб кўрар эдилар.