حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا خَارِجَةُ بْنُ مُصْعَبٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عُتَىِّ بْنِ ضَمْرَةَ السَّعْدِيِّ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ لِلْوُضُوءِ شَيْطَانًا يُقَالُ لَهُ الْوَلْهَانُ فَاتَّقُوا وَسْوَاسَ الْمَاءِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ وَالصَّحِيحِ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ لأَنَّا لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ غَيْرَ خَارِجَةَ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ الْحَسَنِ قَوْلَهُ وَلاَ يَصِحُّ فِي هَذَا الْبَابِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَيْءٌ . وَخَارِجَةُ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ عِنْدَ أَصْحَابِنَا وَضَعَّفَهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Хорижа ибн Мусъаб ривоят қилди, Юнус ибн Убайддан, у ал-Ҳасандан, у Утайй ибн Замра ас-Саъдийдан, у Убайй ибн Каъбдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Албатта, таҳоратнинг шайтони бордир, унга «ал-Валаҳон» дейилади. Бас, сув (ҳақида) васвасадан сақланинглар,» дедилар. У деди: бу бобда Абдуллаҳ ибн Амр ва Абдуллаҳ ибн Муғаффалдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Убайй ибн Каъбнинг ҳадиси ғариб ҳадисдир ва ҳадис аҳли олдида унинг исноди қаввий ва саҳиҳ эмасдир, чунки биз буни Хорижадан бошқа ҳеч ким муснад қилиб ривоят қилганини билмаймиз. Бу ҳадис ал-Ҳасаннинг сўзи сифатида бир неча йўл билан ҳам ривоят қилинган, ва бу бобда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳеч нарса саҳиҳ эмасдир. Хорижа бизнинг ашобларимиз олдида қаввий эмас, уни Ибнул-Муборак заиф санаган.