حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ تَوَضَّأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَالْعِمَامَةِ . قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ . قَالَ وَذَكَرَ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى نَاصِيَتِهِ وَعِمَامَتِهِ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ ذَكَرَ بَعْضُهُمُ الْمَسْحَ عَلَى النَّاصِيَةِ وَالْعِمَامَةِ وَلَمْ يَذْكُرْ بَعْضُهُمُ النَّاصِيَةَ . وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ مَا رَأَيْتُ بِعَيْنِي مِثْلَ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ وَسَلْمَانَ وَثَوْبَانَ وَأَبِي أُمَامَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَأَنَسٌ . وَبِهِ يَقُولُ الأَوْزَاعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ قَالُوا يَمْسَحُ عَلَى الْعِمَامَةِ . وَقَالَ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ لاَ يَمْسَحُ عَلَى الْعِمَامَةِ إِلاَّ أَنْ يَمْسَحَ بِرَأْسِهِ مَعَ الْعِمَامَةِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ الْجَارُودَ بْنَ مُعَاذٍ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعَ بْنَ الْجَرَّاحِ يَقُولُ إِنْ مَسَحَ عَلَى الْعِمَامَةِ يُجْزِئُهُ لِلأَثَرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ал-Қаттон ривоят қилди, Сулаймон ат-Таймийдан, у Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийдан, у ал-Ҳасандан, у Ибн ал-Муғийра ибн Шуъбадан, у отасидан (ривоят қилиб) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳорат олдилар ва махсилар ҳамда салла устига маш тортдилар. Бакр деди: мен Ибн ал-Муғийрадан эшитганман. У деди: Муҳаммад ибн Башшор бу ҳадисни бошқа бир ўринда у (Набий) ўзининг пешона сочи ва салласига маш тортдилар, деб зикр қилди. Бу ҳадис ал-Муғийра ибн Шуъбадан бир неча тариқда ривоят қилинган; уларнинг баъзилари пешона сочи ва саллага маш тортишни зикр қилган, баъзилари пешона сочини зикр қилмаган. Мен Аҳмад ибн ал-Ҳасандан эшитдим, у деди: мен Аҳмад ибн Ҳанбалдан эшитдим, у: «Мен ўз кўзим билан Яҳё ибн Саид ал-Қаттонга ўхшашини кўрмаганман,» деди. У деди: бу бобда Амр ибн Умайя, Салмон, Савбон ва Абу Умомадан (ҳам ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: ал-Муғийра ибн Шуъбанинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан бир неча илм аҳлининг сўзидир; улар орасида Абу Бакр, Умар ва Анас бор. ал-Авзоий, Аҳмад ва Ишоқ шуни айтадилар; улар: салла устига маш тортилади, деганлар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан ва тобеинлардан бир нечтаси эса: салла билан бирга бошига ҳам маш тортмаса, фақат салла устига маш тортилмайди, деганлар. Бу Суфён ас-Саврий, Молик ибн Анас, Ибн ал-Муборак ва Шофеийнинг сўзидир. Абу Исо (Термизий) деди: мен ал-Жоруд ибн Муъоздан эшитдим, у деди: мен Вакииъ ибн ал-Жарроҳдан эшитдим, у: «Агар салла устига маш тортса, асар (ривоят) сабабли унга кифоя қилади,» деди.