حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، هُوَ الْقُرَشِيُّ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْمَسْحِ، عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَالَ السُّنَّةُ يَا ابْنَ أَخِي . قَالَ وَسَأَلْتُهُ عَنِ الْمَسْحِ، عَلَى الْعِمَامَةِ فَقَالَ أَمِسَّ الشَّعَرَ الْمَاءَ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Бишр ибн ал-Муфаддал ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн Ишоқдан — у ал-Қурашийдир — у Абу Убайда ибн Муҳаммад ибн Аммор ибн Ёсирдан (ривоят қилиб) деди: мен Жобир ибн Абдуллаҳдан махсилар устига маш тортиш тўғрисида сўрадим. У: «Бу суннатдир, эй жияним,» деди. У деди: мен ундан салла устига маш тортиш тўғрисида сўрадим. У: «Сочга сув тегизиб қўй,» деди.