حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ الْبُكَاءَ عَلَى الْمَيِّتِ قَالُوا الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ . وَذَهَبُوا إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ . وَقَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ أَرْجُو إِنْ كَانَ يَنْهَاهُمْ فِي حَيَاتِهِ أَنْ لاَ يَكُونَ عَلَيْهِ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абу Зиёд ривоят қилди, у деди: бизга Яъқуб ибн Иброҳим ибн Саъд ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, Солиҳ ибн Кайсондан, у Зуҳрийдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Умар ибн ал-Хаттоб деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Маййит оиласининг унинг устида йиғлаши сабабли азобланади,» дедилар. Бу бобда Ибн Умар ва Имрон ибн Ҳусайндан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Умарнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлидан бир қавм маййит устида йиғлашни макруҳ санаб, «Маййит оиласининг унинг устида йиғлаши сабабли азобланади,» деганлар ва шу ҳадисга асосланганлар. Ибн ал-Муборак: «Умид қиламанки, агар у (маййит) тириклигида уларни (йиғидан) қайтарган бўлса, ундан унга (азобдан) ҳеч нарса бўлмайди,» деди.