باب مَا جَاءَ فِي الرُّخْصَةِ فِي ذَلِكَ
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي جَنَازَةِ أَبِي الدَّحْدَاحِ وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لَهُ يَسْعَى وَنَحْنُ حَوْلَهُ وَهُوَ يَتَوَقَّصُ بِهِ .
«Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, бизга Шуъба Симок ибн Ҳарбдан ривоят қилдики, у деди: мен Жобир ибн Самурани шундай деганини эшитдим: «Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Абуд-Даҳдоҳнинг жанозасида эдик. У ўз отида тез юрар, биз унинг атрофида эдик, от эса уни (енгилча) сакратиб борарди.»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّبَّاحِ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ، عَنِ الْجَرَّاحِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اتَّبَعَ جَنَازَةَ أَبِي الدَّحْدَاحِ مَاشِيًا وَرَجَعَ عَلَى فَرَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
«Бизга Абдуллаҳ ибн ас-Саббоҳ ал-Ҳошимий ривоят қилди, у деди: бизга Абу Қутайба ривоят қилди, у ал-Жарроҳдан, у Симокдан, у Жобир ибн Самурадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абуд-Даҳдоҳнинг жанозасига яёв эргашдилар ва отда қайтдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.»