حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي جَنَازَةِ أَبِي الدَّحْدَاحِ وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لَهُ يَسْعَى وَنَحْنُ حَوْلَهُ وَهُوَ يَتَوَقَّصُ بِهِ .
«Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, бизга Шуъба Симок ибн Ҳарбдан ривоят қилдики, у деди: мен Жобир ибн Самурани шундай деганини эшитдим: «Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Абуд-Даҳдоҳнинг жанозасида эдик. У ўз отида тез юрар, биз унинг атрофида эдик, от эса уни (енгилча) сакратиб борарди.»