حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قال حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَسَأَلَهُ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍ أَوْ طَارِقُ بْنُ سُوَيْدٍ عَنِ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّنَا نَتَدَاوَى بِهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهَا لَيْسَتْ بِدَوَاءٍ وَلَكِنَّهَا دَاءٌ " . حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، قال حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، وَشَبَابَةُ، عَنْ شُعْبَةَ، بِمِثْلِهِ . قَالَ مَحْمُودٌ قَالَ النَّضْرُ طَارِقُ بْنُ سُوَيْدٍ وَقَالَ شَبَابَةُ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
«Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд, Шуъбадан, у Симокдан (ривоят қилди)ки, у Алқама ибн Воилни эшитди, у отасидан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида ҳозир бўлган экан, Сувайд ибн Ториқ ёки Ториқ ибн Сувайд у (зот)дан хамр (маст қилувчи ичимлик) ҳақида сўради ва у (зот) уни ман қилдилар. Шунда у: «Биз уни даво сифатида ишлатамиз,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У даво эмас, балки у дард (касаллик)дир,» дедилар. Бизга Маҳмуд ривоят қилди, у деди: бизга ан-Назр ибн Шумайл ва Шабобаа, Шуъбадан, шунга ўхшашини (ривоят қилди). Маҳмуд деди: ан-Назр «Ториқ ибн Сувайд» деди, Шабобаа эса «Сувайд ибн Ториқ» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.»