حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَدُّويَهْ، قال حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمَّادٍ الشُّعَيْثِيُّ، قال حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ خَيْرَ مَا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ السَّعُوطُ وَاللَّدُودُ وَالْحِجَامَةُ وَالْمَشِيُّ " . فَلَمَّا اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَدَّهُ أَصْحَابُهُ فَلَمَّا فَرَغُوا قَالَ " لُدُّوهُمْ " . قَالَ فَلُدُّوا كُلُّهُمْ غَيْرَ الْعَبَّاسِ .
«Бизга Муҳаммад ибн Маддувайҳ ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Ҳаммод аш-Шуъайсий ривоят қилди, у деди: бизга Аббод ибн Мансур, Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, сиз даволанадиган энг яхши (воситалар) — бурунга томизма (саъут), оғиз четидан қуйма дори (ладуд), ҳижома (қон олиш) ва сурги (маший)дир,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) оғриб қолганларида ашоблари у (зот)га оғиз четидан дори қуйишди. Тугатганларидан сўнг у (зот): «Уларга ҳам дори қуйинглар,» дедилар. (Рови) деди: шунда Аббосдан бошқа ҳаммасига дори қуйилди.»