حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَدُّويَهْ، قال حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمَّادٍ الشُّعَيْثِيُّ، قال حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ خَيْرَ مَا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ السَّعُوطُ وَاللَّدُودُ وَالْحِجَامَةُ وَالْمَشِيُّ " . فَلَمَّا اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَدَّهُ أَصْحَابُهُ فَلَمَّا فَرَغُوا قَالَ " لُدُّوهُمْ " . قَالَ فَلُدُّوا كُلُّهُمْ غَيْرَ الْعَبَّاسِ .
«Бизга Муҳаммад ибн Маддувайҳ ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Ҳаммод аш-Шуъайсий ривоят қилди, у деди: бизга Аббод ибн Мансур, Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, сиз даволанадиган энг яхши (воситалар) — бурунга томизма (саъут), оғиз четидан қуйма дори (ладуд), ҳижома (қон олиш) ва сурги (маший)дир,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) оғриб қолганларида ашоблари у (зот)га оғиз четидан дори қуйишди. Тугатганларидан сўнг у (зот): «Уларга ҳам дори қуйинглар,» дедилар. (Рови) деди: шунда Аббосдан бошқа ҳаммасига дори қуйилди.»
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، قال حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قال حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ خَيْرَ مَا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ اللَّدُودُ وَالسَّعُوطُ وَالْحِجَامَةُ وَالْمَشِيُّ وَخَيْرُ مَا اكْتَحَلْتُمْ بِهِ الإِثْمِدُ فَإِنَّهُ يَجْلُو الْبَصَرَ وَيُنْبِتُ الشَّعْرَ " . قَالَ وَكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُكْحُلَةٌ يَكْتَحِلُ بِهَا عِنْدَ النَّوْمِ ثَلاَثًا فِي كُلِّ عَيْنٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَهُوَ حَدِيثُ عَبَّادِ بْنِ مَنْصُورٍ .
«Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, у деди: бизга Аббод ибн Мансур, Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, сиз даволанадиган энг яхши (воситалар) — оғиз четидан қуйма дори (ладуд), бурунга томизма (саъут), ҳижома (қон олиш) ва сурги (маший)дир. Сурма сифатида ишлатадиганларингизнинг энг яхшиси эса исмиддир, чунки у кўзни тиниқлаштиради ва (киприк) сочларини ўстиради,» дедилар. (Рови) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сурмадони бор эди, уйқудан олдин ҳар бир кўзга уч мартадан сурма тортардилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир ва у Аббод ибн Мансурнинг ҳадисидир.»