Бизга Абу Саид ал-Ашажж ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Муҳаммад ибн Амр ибн Атодан, у Сулаймон ибн Ясордан, у Салама ибн Сахр ал-Баёзий (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), зиҳор қилган (хотинини онасининг белидек ҳаром қилган) сўнг каффарот тўлашдан олдин яқинлик қилган киши ҳақида у: «Бир каффарот (кифоя қилади),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Кўпчилик илм аҳли ҳузурида амал шунга биноандир, бу Суфён ас-Саврий, Молик, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзилар: агар каффарот тўлашдан олдин унга яқинлик қилса, унга икки каффарот лозим бўлади, дедилар. Бу Абдурраҳмон ибн Маҳдийнинг сўзидир.
Бизга Абу Аммор ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс хабар берди, бизга ал-Фазл ибн Мусо хабар берди, у Маъмардан, у ал-Ҳакам ибн Абондан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), бир киши хотинидан зиҳор қилиб, сўнг унга яқинлик қилган ҳолда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келди ва: «Эй Аллаҳнинг Расули, мен хотинимдан зиҳор қилдим, сўнг каффарот тўлашдан олдин унга яқинлик қилдим,» деди. У: «Аллаҳ сенга раҳм қилсин, сени бунга нима ундади?» дедилар. У: «Ой нурида унинг оёқ билагузукларини кўриб қолдим,» деди. У: «Ундай бўлса, Аллаҳ сенга буюрган нарсани адо этмагунингча унга яқинлашма,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир.