حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ قُتَيْبَةُ يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَبِيعُ حَاضِرٌ لِبَادٍ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ طَلْحَةَ وَجَابِرٍ وَأَنَسٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَحَكِيمِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ أَبِيهِ وَعَمْرِو بْنِ عَوْفٍ الْمُزَنِيِّ جَدِّ كَثِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Қутайба ва Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилдилар, иккаласи деди: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, Зуҳрийдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар — Қутайба эса: «уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етказади (марфуъ қилади)» деди — у дедилар: «Шаҳарлик киши бадавий (чўлда яшовчи) учун сотмасин.» У деди: Бу бобда Талҳа, Жобир, Анас, Ибн Аббос, Ҳаким ибн Абу Язид отасидан, Амр ибн Авф ал-Музаний — Касир ибн Абдуллаҳнинг бобоси — ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан бўлган бир кишидан ҳам (ривоятлар) бор.
Бизга Наср ибн Али ва Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилдилар, иккаласи деди: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, Абуз-Зубайрдан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Шаҳарлик киши бадавий учун сотмасин. Одамларни қўйиб беринг, Аллаҳ уларнинг баъзисини баъзиси орқали ризқлантиради.» Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Жобирнинг бу борадаги ҳадиси ҳам ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобалари ва бошқалардан бўлган баъзи илм аҳли ҳузурида амал шу ҳадис устидадир; улар шаҳарлик кишининг бадавий учун сотишини макруҳ санаганлар. Уларнинг баъзилари шаҳарлик кишининг бадавий учун сотиб олишига рухсат берганлар. Шофеъий деди: Шаҳарлик кишининг бадавий учун сотиши макруҳдир, лекин агар сотса, савдо жоиз бўлади.