Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Ишоқ ибн Сулаймон ар-Розий Довуд ибн Қайсдан, у Зайд ибн Асламдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким қарздор қийналганга муҳлат берса ёки (қарзини) бекор қилиб қўйса, Аллаҳ уни Қиёмат кунида — Аршининг соясидан бошқа ҳеч қандай соя бўлмаган кунда — Аршининг сояси остида соялантиради,» дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Абул-Ясар, Абу Қатода, Ҳузайфа, Ибн Масъуд, Убода ва Жобирдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайра ҳадиси бу йўл билан ҳасан саҳиҳ ғариб ҳадисдир.
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия ал-Аъмашдан, у Шақиқдан, у Абу Масъуддан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан олдингилардан бўлган бир киши ҳисоб-китоб қилинди, ундан ҳеч қандай яхшилик топилмади, фақат у бой киши бўлиб, одамлар билан муомалада бўлар ва ўз хизматкорларига қийналган (қарздор)дан ўтиб юборишни (кечиришни) буюрар эди. Шунда Аллаҳ азза ва жалла: «Биз бунга ундан кўра ҳақлироқмиз, ундан ўтиб юборинглар,» деди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абул-Ясар — Каъб ибн Амрдир.