باب مَا جَاءَ فِي إِقَامَةِ الْحَدِّ عَلَى الإِمَاءِ
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيَجْلِدْهَا ثَلاَثًا بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ عَادَتْ فَلْيَبِعْهَا وَلَوْ بِحَبْلٍ مِنْ شَعَرٍ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَشِبْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ الأَوْسِيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ رَأَوْا أَنْ يُقِيمَ الرَّجُلُ الْحَدَّ عَلَى مَمْلُوكِهِ دُونَ السُّلْطَانِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ يُرْفَعُ إِلَى السُّلْطَانِ وَلاَ يُقِيمُ الْحَدَّ هُوَ بِنَفْسِهِ . وَالْقَوْلُ الأَوَّلُ أَصَحُّ .
Бизга Абу Саид ал-Ашажж ривоят қилди, бизга Абу Холид ал-Аҳмар ривоят қилди, бизга ал-Аъмаш, Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бирортангизнинг чўрингиз зино қилса, Аллаҳнинг Китоби (ҳукми) бўйича уни дарра урсин. Агар (яна) қайтарса, соч арқонга (арзимас нарса) бўлса-да уни сотсин,» дедилар. У деди: Бу бобда Али, Абу Ҳурайра, Зайд ибн Холид ва Шибл — Абдуллаҳ ибн Молик ал-Авсийдан — (ривоятлари) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир, ундан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан ва бошқалардан баъзи илм аҳли шунга амал қилиб, киши ўз мулки (қул-чўриси)га султондан (раҳбардан) ташқари ўзи ҳад жорий қилишини жоиз кўришган; бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзилари эса: «(Иш) султонга кўтарилади, кишининг ўзи ҳад жорий қилмайди,» дейишган. Биринчи сўз кўпроқ саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنِ السُّدِّيِّ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، قَالَ خَطَبَ عَلِيٌّ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَقِيمُوا الْحُدُودَ عَلَى أَرِقَّائِكُمْ مَنْ أَحْصَنَ مِنْهُمْ وَمَنْ لَمْ يُحْصِنْ وَإِنَّ أَمَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَنَتْ فَأَمَرَنِي أَنْ أَجْلِدَهَا فَإِذَا هِيَ حَدِيثَةُ عَهْدٍ بِنِفَاسٍ فَخَشِيتُ إِنْ أَنَا جَلَدْتُهَا أَنْ أَقْتُلَهَا - أَوْ قَالَ تَمُوتَ - فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " أَحْسَنْتَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالسُّدِّيُّ اسْمُهُ إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهُوَ مِنَ التَّابِعِينَ قَدْ سَمِعَ مِنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَرَأَى حُسَيْنَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رضى الله عنه .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ал-Халол ривоят қилди, бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Зоида ибн Қудома, ас-Суддийдан, у Саъд ибн Убайдадан, у Абу Абдурраҳмон ас-Суламийдан (ривоят қилдики), у деди: Али хутба қилди ва деди: «Эй инсонлар, қулларингизга ҳаддларни жорий қилинглар — улардан турмуш кўрганларигаям, турмуш кўрмаганларигаям. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бир чўриси зино қилди, у зот менга уни дарра уришни буюрдилар. Қарасам, у янги туғиб, нифоси (туғруқдан кейинги қони) яқин (ҳали давом этаётган) экан. Агар уни дарра урсам, ўлдириб қўйишимдан қўрқдим» — ёки: «ўлиб қолишидан (қўрқдим)» деди — «Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот: «Яхши қилибсан,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Ас-Суддийнинг исми Исмоил ибн Абдурраҳмондир, у тобеинлардан бўлиб, Анас ибн Моликдан эшитган ва Ҳусайн ибн Али ибн Абу Толиб (розияллаҳу анҳу)ни кўрган.