حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنِ السُّدِّيِّ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، قَالَ خَطَبَ عَلِيٌّ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَقِيمُوا الْحُدُودَ عَلَى أَرِقَّائِكُمْ مَنْ أَحْصَنَ مِنْهُمْ وَمَنْ لَمْ يُحْصِنْ وَإِنَّ أَمَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَنَتْ فَأَمَرَنِي أَنْ أَجْلِدَهَا فَإِذَا هِيَ حَدِيثَةُ عَهْدٍ بِنِفَاسٍ فَخَشِيتُ إِنْ أَنَا جَلَدْتُهَا أَنْ أَقْتُلَهَا - أَوْ قَالَ تَمُوتَ - فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " أَحْسَنْتَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالسُّدِّيُّ اسْمُهُ إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهُوَ مِنَ التَّابِعِينَ قَدْ سَمِعَ مِنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَرَأَى حُسَيْنَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رضى الله عنه .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ал-Халол ривоят қилди, бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Зоида ибн Қудома, ас-Суддийдан, у Саъд ибн Убайдадан, у Абу Абдурраҳмон ас-Суламийдан (ривоят қилдики), у деди: Али хутба қилди ва деди: «Эй инсонлар, қулларингизга ҳаддларни жорий қилинглар — улардан турмуш кўрганларигаям, турмуш кўрмаганларигаям. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бир чўриси зино қилди, у зот менга уни дарра уришни буюрдилар. Қарасам, у янги туғиб, нифоси (туғруқдан кейинги қони) яқин (ҳали давом этаётган) экан. Агар уни дарра урсам, ўлдириб қўйишимдан қўрқдим» — ёки: «ўлиб қолишидан (қўрқдим)» деди — «Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот: «Яхши қилибсан,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Ас-Суддийнинг исми Исмоил ибн Абдурраҳмондир, у тобеинлардан бўлиб, Анас ибн Моликдан эшитган ва Ҳусайн ибн Али ибн Абу Толиб (розияллаҳу анҳу)ни кўрган.