حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا فَقِيلَ لَهُ أَزِيدَ فِي الصَّلاَةِ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ مَا سَلَّمَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий хабар берди, бизга Шуъба ривоят қилди, ал-Ҳакамдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) пешин намозини беш (ракат) ўқидилар. Шунда у кишига: «Намозга (ракат) қўшилдими?» дейилди. Сўнг у салом берганидан кейин икки сажда қилдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَجَدَ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ بَعْدَ الْكَلاَمِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ مُعَاوِيَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ .
Бизга Ҳаннод ва Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилдилар, улар: бизга Абу Муовия ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) гапирганларидан кейин саҳв (ёдлаш) саждаларини — икки саждани — қилдилар, дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Муовия, Абдуллаҳ ибн Жаъфар ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоятлар) бор.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَجَدَهُمَا بَعْدَ السَّلاَمِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ أَيُّوبُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ . وَحَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ الظُّهْرَ خَمْسًا فَصَلاَتُهُ جَائِزَةٌ وَسَجَدَ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ وَإِنْ لَمْ يَجْلِسْ فِي الرَّابِعَةِ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا وَلَمْ يَقْعُدْ فِي الرَّابِعَةِ مِقْدَارَ التَّشَهُّدِ فَسَدَتْ صَلاَتُهُ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَبَعْضِ أَهْلِ الْكُوفَةِ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Ҳушайм ривоят қилди, Ҳишом ибн Ҳассондан, у Муҳаммад ибн Сириндан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у икки (саждани) саломдан кейин қилдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Уни Айюб ва бошқа бир нечалари Ибн Сириндан ривоят қилган. Ибн Масъуднинг ҳадиси (ҳам) ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлининг баъзилари ҳузурида амал шунга (кўра)дир, улар: «Агар киши пешин намозини беш (ракат) ўқиса, намози жоиздир (дуруст) ва у саҳв икки саждасини қилади, гарчи тўртинчида (тўртинчи ракатда) ўтирмаган бўлса ҳам,» дедилар. Бу Шофиъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Уларнинг баъзилари: «Агар пешин намозини беш (ракат) ўқиб, тўртинчида ташаҳҳуд миқдорича ўтирмаган бўлса, намози бузилади,» деди. Бу Суфён ас-Саврий ва Куфа аҳлининг баъзиларининг сўзидир.