حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَجَدَهُمَا بَعْدَ السَّلاَمِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ أَيُّوبُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ . وَحَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ الظُّهْرَ خَمْسًا فَصَلاَتُهُ جَائِزَةٌ وَسَجَدَ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ وَإِنْ لَمْ يَجْلِسْ فِي الرَّابِعَةِ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا وَلَمْ يَقْعُدْ فِي الرَّابِعَةِ مِقْدَارَ التَّشَهُّدِ فَسَدَتْ صَلاَتُهُ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَبَعْضِ أَهْلِ الْكُوفَةِ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Ҳушайм ривоят қилди, Ҳишом ибн Ҳассондан, у Муҳаммад ибн Сириндан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у икки (саждани) саломдан кейин қилдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Уни Айюб ва бошқа бир нечалари Ибн Сириндан ривоят қилган. Ибн Масъуднинг ҳадиси (ҳам) ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлининг баъзилари ҳузурида амал шунга (кўра)дир, улар: «Агар киши пешин намозини беш (ракат) ўқиса, намози жоиздир (дуруст) ва у саҳв икки саждасини қилади, гарчи тўртинчида (тўртинчи ракатда) ўтирмаган бўлса ҳам,» дедилар. Бу Шофиъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Уларнинг баъзилари: «Агар пешин намозини беш (ракат) ўқиб, тўртинчида ташаҳҳуд миқдорича ўтирмаган бўлса, намози бузилади,» деди. Бу Суфён ас-Саврий ва Куфа аҳлининг баъзиларининг сўзидир.