حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ وَيَدُورُ وَيُتْبِعُ فَاهُ هَا هُنَا وَهَا هُنَا وَإِصْبَعَاهُ فِي أُذُنَيْهِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي قُبَّةٍ لَهُ حَمْرَاءَ أُرَاهُ قَالَ مِنْ أَدَمٍ فَخَرَجَ بِلاَلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ بِالْعَنَزَةِ فَرَكَزَهَا بِالْبَطْحَاءِ فَصَلَّى إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَرِيقِ سَاقَيْهِ . قَالَ سُفْيَانُ نُرَاهُ حِبَرَةً . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي جُحَيْفَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ أَنْ يُدْخِلَ الْمُؤَذِّنُ إِصْبَعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ فِي الأَذَانِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَفِي الإِقَامَةِ أَيْضًا يُدْخِلُ إِصْبَعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ . وَهُوَ قَوْلُ الأَوْزَاعِيِّ . وَأَبُو جُحَيْفَةَ اسْمُهُ وَهْبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السُّوَائِيُّ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Суфён ас-Саврий хабар берди, у Авн ибн Абу Жуҳайфадан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: мен Билолни азон айтаётганини кўрдим, у (бошини) бу ёқ-бу ёққа буриб, оғзи (овози) у томон-бу томонга эргашар, икки бармоғи икки қулоғида эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қизил бир чодирлари ичида эдилар — уни теридан деб ўйлайман, деди (рови). Билол у кишининг олдида найза (аназа) билан чиқди ва уни Батҳода эрга санчди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга (қарата) намоз ўқидилар, у кишининг олдидан ит ва эшак ўтиб турарди; у кишида қизил ҳулла (кийим) бор эди — гўё мен ҳозир у кишининг болдирлари ялтирашига қараб тургандай бўламан. Суфён деди: биз уни ҳибара (йўл-йўл мато) деб ўйлаймиз. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Жуҳайфанинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳли наздида амал шунга (биноан)дир, улар муаззин азонда икки бармоғини икки қулоғига киритишини мустаҳаб санайдилар. Баъзи илм аҳли: «Иқоматда ҳам икки бармоғини икки қулоғига киритади,» деди. Бу ал-Авзоийнинг сўзидир. Абу Жуҳайфанинг исми Ваҳб ибн Абдуллаҳ ас-Сувоийдир.