Жиҳоднинг фазилати

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يَعْدِلُ الْجِهَادَ قَالَ ‏"‏ لاَ تَسْتَطِيعُونَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَرَدُّوا عَلَيْهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ ‏"‏ لاَ تَسْتَطِيعُونَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ ‏"‏ مَثَلُ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَثَلُ الْقَائِمِ الصَّائِمِ الَّذِي لاَ يَفْتُرُ مِنْ صَلاَةٍ وَلاَ صِيَامٍ حَتَّى يَرْجِعَ الْمُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ الشَّفَاءِ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُبْشِيٍّ وَأَبِي مُوسَى وَأَبِي سَعِيدٍ وَأُمِّ مَالِكٍ الْبَهْزِيَّةِ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ‏.‏ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, у Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: «Ё Расулуллаҳ, жиҳодга нима тенг келади?» дейилди. У: «Сизлар унга қодир бўла олмайсизлар,» дедилар. Улар икки ёки уч марта унга (саволни) қайтаришди, ҳар сафар У: «Сизлар унга қодир бўла олмайсизлар,» дердилар. Учинчисида У: «Аллаҳ йўлидаги мужоҳиднинг мисоли — намоздан ҳам, рўзадан ҳам толиқмай, Аллаҳ йўлидаги мужоҳид қайтиб келгунча (узлуксиз) қоим турувчи ва рўза тутувчи кишининг мисолидек,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Шифо, Абдуллаҳ ибн Ҳубший, Абу Мусо, Абу Саид, Умму Молик ал-Баҳзийя ва Анас ибн Моликдан ҳам (ривоятлар бор). Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир ва Абу Ҳурайрадан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир неча йўл билан ривоят қилинган.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي مَرْزُوقٌ أَبُو بَكْرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْنِي ‏ "‏ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْمُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ هُوَ عَلَىَّ ضَامِنٌ إِنْ قَبَضْتُهُ أَوْرَثْتُهُ الْجَنَّةَ وَإِنْ رَجَعْتُهُ رَجَعْتُهُ بِأَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هُوَ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏

Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Базиъ ривоят қилди, у деди: бизга Муътамир ибн Сулаймон ривоят қилди, у деди: менга Марзуқ Абу Бакр ривоят қилди, у Қатодадан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар, яъни: «Аллаҳ азза ва жалла шундай дейди: Аллаҳ йўлидаги мужоҳид Менинг зиммамдаги кафилликдир. Агар унинг жонини олсам, уни жаннатга вориси қиламан; агар (уйига) қайтарсам, уни ажр ёки ўлжа билан қайтараман.» У деди: бу (ҳадис) шу йўлдан саҳиҳ ғарибдир.