باب مَا جَاءَ فِي أَىِّ اللَّحْمِ كَانَ أَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَسَ مِنْهَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَعَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ وَأَبِي عُبَيْدَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو حَيَّانَ اسْمُهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدِ بْنِ حَيَّانَ وَأَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ اسْمُهُ هَرِمٌ .
Бизга Восил ибн Абдул-Аъло ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Фузайл ривоят қилди, у Абу Ҳайён ат-Таймийдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарийрдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га гўшт келтирилди, унга (олдинги оёғининг) кураги тақдим этилди, у (гўшт) уларга (яъни Набийга) ёқар эди, шунда ундан тишлаб едилар. У деди: бу бобда Ибн Масъуд, Оиша, Абдуллаҳ ибн Жаъфар ва Абу Убайдадан (ҳам ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Ҳайённинг исми Яҳё ибн Саид ибн Ҳайёндир, Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарийрнинг исми эса Ҳаримдир.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبَّادٍ أَبُو عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ بْنِ يَحْيَى، مِنْ وَلَدِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا كَانَ الذِّرَاعُ أَحَبَّ اللَّحْمِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَكِنْ كَانَ لاَ يَجِدُ اللَّحْمَ إِلاَّ غِبًّا فَكَانَ يُعَجَّلُ إِلَيْهِ لأَنَّهُ أَعْجَلُهَا نُضْجًا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Муҳаммад аз-Заъфароний ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Аббод Абу Аббод ривоят қилди, бизга Фулайҳ ибн Сулаймон ривоят қилди, у Аббод ибн Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрнинг авлодидан бўлган Абдулваҳҳоб ибн Яҳёдан, у Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Курак (гўшти) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га гўштларнинг энг севимлиси эмас эди, лекин у гўштни фақат ора-сира (вақти-вақти билан) топар эди, шунинг учун унга (куракни) тезроқ тақдим этилар эди, чунки у энг тез пишадигани эди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдангина биламиз.