Сиртлон гўштини ейиш

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَمَّارٍ، قَالَ قُلْتُ لِجَابِرٍ الضَّبُعُ صَيْدٌ هِيَ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ آكُلُهَا قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ لَهُ أَقَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَلَمْ يَرَوْا بِأَكْلِ الضَّبُعِ بَأْسًا وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ ‏.‏ وَرُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَدِيثٌ فِي كَرَاهِيَةِ أَكْلِ الضَّبُعِ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ وَقَدْ كَرِهَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَكْلَ الضَّبُعِ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى الْقَطَّانُ وَرَوَى جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عُمَرَ قَوْلَهُ ‏.‏ وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ أَصَحُّ ‏.‏ وَابْنُ أَبِي عَمَّارٍ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ الْمَكِّيُّ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Журайж хабар берди, у Абдуллаҳ ибн Убайд ибн Умайрдан, у Ибн Абу Аммордан (ривоят қилдики), у деди: мен Жобирга: «Сиртлон овланадиган (ҳайвон)ми?» дедим. У: «Ҳа,» деди. Мен: «Уни еяйми?» дедим. У: «Ҳа,» деди. Мен унга: «Буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) айтдиларми?» дедим. У: «Ҳа,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлидан баъзилари шунга (амал қилиб) борганлар ва сиртлон ейишда ҳеч зиён кўрмаганлар; бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сиртлон ейишни макруҳ санаш ҳақида бир ҳадис ривоят қилинган, лекин унинг исноди кучли эмас. Илм аҳлидан баъзилари сиртлон ейишни макруҳ санаганлар; бу Ибнул-Муборакнинг сўзидир. Яҳё ал-Қаттон деди: Жарийр ибн Ҳозим бу ҳадисни Абдуллаҳ ибн Убайд ибн Умайрдан, у Ибн Абу Аммордан, у Жобирдан, у Умардан унинг сўзи сифатида ривоят қилган. Ибн Журайж ҳадиси (эса) саҳиҳроқдир. Ибн Абу Аммор — бу Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абу Аммор ал-Маккийдир.

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ أَبِي أُمَيَّةَ، عَنْ حِبَّانَ بْنِ جَزْءٍ، عَنْ أَخِيهِ، خُزَيْمَةَ بْنِ جَزْءٍ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ الضَّبُعِ فَقَالَ ‏"‏ أَوَيَأْكُلُ الضَّبُعَ أَحَدٌ ‏"‏ ‏.‏ وَسَأَلْتُهُ عَنْ أَكْلِ الذِّئْبِ فَقَالَ ‏"‏ أَوَيَأْكُلُ الذِّئْبَ أَحَدٌ فِيهِ خَيْرٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ أَبِي أُمَيَّةَ ‏.‏ وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْحَدِيثِ فِي إِسْمَاعِيلَ وَعَبْدِ الْكَرِيمِ أَبِي أُمَيَّةَ وَهُوَ عَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ قَيْسِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ وَعَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ مَالِكٍ الْجَزَرِيُّ ثِقَةٌ ‏.‏

Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, Исмоил ибн Муслимдан, у Абдулкарим ибн Абил-Мухориқ Абу Умайядан, у Ҳиббан ибн Жазъдан, у акаси Хузайма ибн Жазъдан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сиртлон гўштини ейиш ҳақида сўрадим. У: «Сиртлонни кимдир ерми?» дедилар. Мен ундан бўри гўштини ейиш ҳақида ҳам сўрадим. У: «Ўзида (заррача) яхшилик бўлган кимса бўрини ерми?» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадиснинг исноди кучли эмас, биз уни фақат Исмоил ибн Муслимнинг Абдулкарим Абу Умайядан қилган ривояти орқалигина биламиз. Ҳадис аҳлининг баъзилари Исмоил ва Абдулкарим Абу Умайя ҳақида (танқидий) гапиришган; у Абдулкарим ибн Қайс ибн Абил-Мухориқдир. Абдулкарим ибн Молик ал-Жазарий эса ишончли (сиқа)дир.