Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён, ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, (у ривоятки,) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Улардан бирининг Роббига итоат қилиши ва хўжасининг ҳаққини адо этиши нақадар яхшидир!» дедилар — яъни қулни (назарда тутиб). Ва Каъб: «Аллаҳ ва Унинг Расули рост сўзлади,» деди. Бу бобда Абу Мусо ва Ибн Умардан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Вакииъ, Суфёндан, у Абул-Яқзондан, у Зозондан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (тоифа киши) — уни қиёмат куни дедилар деб ўйлайман — мушк уюмлари устида бўлади: Аллаҳнинг ҳаққини ва хўжаларининг ҳаққини адо этган қул, бирор қавмга имом бўлган ва улар ундан рози бўлган киши, ҳамда ҳар кун-у кечада беш вақт намозга (азон айтиб) чақирувчи киши,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни Суфён ас-Саврийнинг Абул-Яқзондан (қилган) ҳадисидан, фақат Вакииънинг ҳадисидан биламиз. Абул-Яқзоннинг исми Усмон ибн Қайсдир, Ибн Умайр деб ҳам айтилади, бу машҳурроқдир.