حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، قال حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَرْوِيُّ، قال حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ بْنِ النُّعْمَانِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْدًا حَمَاهُ الدُّنْيَا كَمَا يَظَلُّ أَحَدُكُمْ يَحْمِي سَقِيمَهُ الْمَاءَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ صُهَيْبٍ وَأُمِّ الْمُنْذِرِ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً . حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قال أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ قَتَادَةَ بْنِ النُّعْمَانِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَتَادَةُ بْنُ النُّعْمَانِ الظَّفَرِيُّ هُوَ أَخُو أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ لأُمِّهِ وَمَحْمُودُ بْنُ لَبِيدٍ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَرَآهُ وَهُوَ غُلاَمٌ صَغِيرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Ишоқ ибн Муҳаммад ал-Фарвий ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, у Умора ибн Ғазийядан, у Осим ибн Умар ибн Қатодадан, у Маҳмуд ибн Лабиддан, у Қатода ибн ан-Нуъмондан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ бирор бандани севса, бирингиз касалини сувдан (зарарли нарсадан) сақлаб турганидек, уни дунёдан сақлайди (парҳез қилдиради),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Суҳайб ва Уммул-Мунзирдан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу ҳадис Маҳмуд ибн Лабиддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан мурсал (саҳобани тилга олмасдан) ҳам ривоят қилинган. Бизга буни Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар хабар берди, у Амр ибн Абу Амрдан, у Осим ибн Умар ибн Қатодадан, у Маҳмуд ибн Лабиддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини (ривоят қилди) ва унда Қатода ибн ан-Нуъмонни тилга олмади. Абу Исо (Термизий) деди: Қатода ибн ан-Нуъмон аз-Зафарий — Абу Саид ал-Худрийнинг она томонидан укасидир; Маҳмуд ибн Лабид эса Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етишган ва кичик бола чоғида у зотни кўрган.
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، قال حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قال حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ، عَنْ أُمِّ الْمُنْذِرِ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ عَلِيٌّ وَلَنَا دَوَالٍ مُعَلَّقَةٌ قَالَتْ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ وَعَلِيٌّ مَعَهُ يَأْكُلُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعَلِيٍّ " مَهْ مَهْ يَا عَلِيُّ فَإِنَّكَ نَاقِهٌ " . قَالَ فَجَلَسَ عَلِيٌّ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ . قَالَتْ فَجَعَلْتُ لَهُمْ سِلْقًا وَشَعِيرًا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا عَلِيُّ مِنْ هَذَا فَأَصِبْ فَإِنَّهُ أَوْفَقُ لَكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ فُلَيْحٍ . وَيُرْوَى عَنْ فُلَيْحٍ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، وَأَبُو دَاوُدَ قَالاَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَعْقُوبَ، عَنْ أُمِّ الْمُنْذِرِ الأَنْصَارِيَّةِ، فِي حَدِيثِهِ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ يُونُسَ بْنِ مُحَمَّدٍ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ " أَنْفَعُ لَكَ " . وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَحَدَّثَنِيهِ أَيُّوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ . هَذَا حَدِيثٌ جَيِّدٌ غَرِيبٌ .
Бизга Аббос ибн Муҳаммад ад-Дурий ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Фулайҳ ибн Сулаймон ривоят қилди, у Усмон ибн Абдурраҳмон ат-Таймийдан, у Яъқуб ибн Абу Яъқубдан, у Уммул-Мунзир (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримга кирдилар, у зот билан Али ҳам бор эди; бизнинг осиғлиқ турган хурмоларимиз бор эди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ея бошладилар, Али ҳам у зот билан еди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Алига: «Бас, бас, эй Али! Сен ҳали касалликдан энди тузаляпсан,» дедилар. У деди: шунда Али ўтирди, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) еявердилар. У (Уммул-Мунзир) деди: мен уларга лавлаги (силқ) ва арпа (таом) тайёрладим. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Али, мана шундан е, зеро бу сенга мувофиқроқдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Фулайҳ ривоятидан биламиз. Фулайҳдан, у Айюб ибн Абдурраҳмондан ҳам ривоят қилинади. Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Омир ва Абу Довуд ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Фулайҳ ибн Сулаймон ривоят қилди, у Айюб ибн Абдурраҳмондан, у Яъқубдан, у Уммул-Мунзир ал-Ансорийядан — унинг ҳадисида у: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримизга кирдилар,» деди-да, Юнус ибн Муҳаммад ҳадисига ўхшашини зикр қилди, фақат у: «сенга фойдалироқдир,» деди. Муҳаммад ибн Башшор деди: буни менга Айюб ибн Абдурраҳмон ҳам ривоят қилди. Бу ҳадис жаййид, ғарибдир.