حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، قال حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قال حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ، عَنْ أُمِّ الْمُنْذِرِ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ عَلِيٌّ وَلَنَا دَوَالٍ مُعَلَّقَةٌ قَالَتْ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ وَعَلِيٌّ مَعَهُ يَأْكُلُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعَلِيٍّ " مَهْ مَهْ يَا عَلِيُّ فَإِنَّكَ نَاقِهٌ " . قَالَ فَجَلَسَ عَلِيٌّ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ . قَالَتْ فَجَعَلْتُ لَهُمْ سِلْقًا وَشَعِيرًا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا عَلِيُّ مِنْ هَذَا فَأَصِبْ فَإِنَّهُ أَوْفَقُ لَكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ فُلَيْحٍ . وَيُرْوَى عَنْ فُلَيْحٍ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، وَأَبُو دَاوُدَ قَالاَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَعْقُوبَ، عَنْ أُمِّ الْمُنْذِرِ الأَنْصَارِيَّةِ، فِي حَدِيثِهِ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ يُونُسَ بْنِ مُحَمَّدٍ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ " أَنْفَعُ لَكَ " . وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَحَدَّثَنِيهِ أَيُّوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ . هَذَا حَدِيثٌ جَيِّدٌ غَرِيبٌ .
Бизга Аббос ибн Муҳаммад ад-Дурий ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Фулайҳ ибн Сулаймон ривоят қилди, у Усмон ибн Абдурраҳмон ат-Таймийдан, у Яъқуб ибн Абу Яъқубдан, у Уммул-Мунзир (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримга кирдилар, у зот билан Али ҳам бор эди; бизнинг осиғлиқ турган хурмоларимиз бор эди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ея бошладилар, Али ҳам у зот билан еди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Алига: «Бас, бас, эй Али! Сен ҳали касалликдан энди тузаляпсан,» дедилар. У деди: шунда Али ўтирди, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) еявердилар. У (Уммул-Мунзир) деди: мен уларга лавлаги (силқ) ва арпа (таом) тайёрладим. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Али, мана шундан е, зеро бу сенга мувофиқроқдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Фулайҳ ривоятидан биламиз. Фулайҳдан, у Айюб ибн Абдурраҳмондан ҳам ривоят қилинади. Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Омир ва Абу Довуд ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Фулайҳ ибн Сулаймон ривоят қилди, у Айюб ибн Абдурраҳмондан, у Яъқубдан, у Уммул-Мунзир ал-Ансорийядан — унинг ҳадисида у: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримизга кирдилар,» деди-да, Юнус ибн Муҳаммад ҳадисига ўхшашини зикр қилди, фақат у: «сенга фойдалироқдир,» деди. Муҳаммад ибн Башшор деди: буни менга Айюб ибн Абдурраҳмон ҳам ривоят қилди. Бу ҳадис жаййид, ғарибдир.