Бахтсизлик ва саодат

حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ مَا نَعْمَلُ فِيهِ أَمْرٌ مُبْتَدَعٌ أَوْ مُبْتَدَأٌ أَوْ فِيمَا قَدْ فُرِغَ مِنْهُ فَقَالَ ‏ "‏ فِيمَا قَدْ فُرِغَ مِنْهُ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَكُلٌّ مُيَسَّرٌ أَمَّا مَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ فَإِنَّهُ يَعْمَلُ لِلسَّعَادَةِ وَأَمَّا مَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشَّقَاءِ فَإِنَّهُ يَعْمَلُ لِلشَّقَاءِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَحُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ وَأَنَسٍ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ‏.‏ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Бундор ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Осим ибн Убайдуллаҳдан, у деди: мен Солим ибн Абдуллаҳнинг отасидан ривоят қилаётганини эшитдим, у деди: Умар (розияллаҳу анҳу): «Эй Расулуллаҳ, биз қилаётган амалимиз ҳозир пайдо қилинаётган (янги бошланган) ишми ёки аллақачон ҳал қилиб бўлинган ишми, деб ўйлайсиз?» деди. Шунда у: «Аллақачон ҳал қилиб бўлинган иш, эй Хаттоб ўғли! Ҳамма нарса (ўзига белгилангани учун) енгиллаштирилган. Саодат аҳлидан бўлган киши саодат учун амал қилади, шақоват (бадбахтлик) аҳлидан бўлган киши эса шақоват учун амал қилади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Али, Ҳузайфа ибн Асид, Анас ва Имрон ибн Ҳусайндан ҳам (ривоятлар бор). Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ،قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَوَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَنْكُتُ فِي الأَرْضِ إِذْ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ قَدْ عُلِمَ وَقَالَ وَكِيعٌ إِلاَّ قَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ وَمَقْعَدُهُ مِنَ الْجَنَّةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا أَفَلاَ نَتَّكِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ لاَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга ал-Ҳасан ибн Али ал-Ҳулвоний ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ва Вакииъ ривоят қилдилар, улар ал-Аъмашдан, у Саъд ибн Убайдадан, у Абу Абдурраҳмон ас-Суламийдан, у Али (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдик, у ерни чизиб ўтирган эдилар, бирдан бошларини осмонга кўтариб, сўнг: «Сизлардан ҳеч бир киши йўқки, унинг жойи — Вакииъ деди: ёзилмаган бўлсин — дўзахдаги жойи ва жаннатдаги жойи (белгиланган),» дедилар. (Саҳобалар): «Эй Расулуллаҳ, унда биз (шунга) суяниб (амални тарк қилиб) қўя қолмайликми?» дедилар. У: «Йўқ, амал қилинглар, чунки ҳар ким нима учун яратилган бўлса, ўшанга енгиллаштирилган,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.