حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الرِّسَالَةَ وَالنُّبُوَّةَ قَدِ انْقَطَعَتْ فَلاَ رَسُولَ بَعْدِي وَلاَ نَبِيَّ " . قَالَ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " لَكِنِ الْمُبَشِّرَاتُ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْمُبَشِّرَاتُ قَالَ " رُؤْيَا الْمُسْلِمِ وَهِيَ جُزْءٌ مِنْ أَجْزَاءِ النُّبُوَّةِ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَحُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأُمِّ كُرْزٍ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Муҳаммад аз-Заъфароний ривоят қилди, бизга Аффон ибн Муслим ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид — яъни Ибн Зиёд — ривоят қилди, бизга ал-Мухтор ибн Фулфул ривоят қилди, бизга Анас ибн Молик ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, рисолат ва нубувват узилиб бўлди; бас, мендан кейин на расул, на набий бўлади,» дедилар. У (Анас) деди: бу одамларга оғир ботди. Шунда У: «Лекин мубашширот (хушхабар берувчилар бор),» дедилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ! Мубашширот нима?» дедилар. У: «Мусулмоннинг туши; у нубувват қисмларидан бир қисмдир,» дедилар. Бу бобда Абу Ҳурайра, Ҳузайфа ибн Асид, Ибн Аббос ва Умму Курздан (ҳам ҳадис) бор. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ал-Мухтор ибн Фулфулнинг ҳадисидан шу йўл билан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.