حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ الأَلْهَانِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " وَعَدَنِي رَبِّي أَنْ يُدْخِلَ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعِينَ أَلْفًا لاَ حِسَابَ عَلَيْهِمْ وَلاَ عَذَابَ مَعَ كُلِّ أَلْفٍ سَبْعُونَ أَلْفًا وَثَلاَثُ حَثَيَاتٍ مِنْ حَثَيَاتِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Арафа ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Айёш ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Зиёд ал-Алҳонийдан (ривоят қилди), у деди: Абу Умомани шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Раббим менга умматимдан етмиш минг кишини ҳисоб-китобсиз ва азобсиз жаннатга киритишини ваъда қилди. Ҳар минг билан бирга яна етмиш минг ва Унинг ҳовучларидан учта ҳовуч (бор),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَهْطٍ بِإِيلِيَاءَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بِشَفَاعَةِ رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي أَكْثَرُ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ " . قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سِوَاكَ قَالَ " سِوَاىَ " . فَلَمَّا قَامَ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا ابْنُ أَبِي الْجَذْعَاءِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَابْنُ أَبِي الْجَذْعَاءِ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ لَهُ هَذَا الْحَدِيثُ الْوَاحِدُ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, у Холид ал-Ҳаззодан, у Абдуллаҳ ибн Шақиқдан (ривоят қилди), у деди: Илиё (Қуддус)да бир гуруҳ кишилар билан бирга эдим. Улардан бир киши: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: ‹Менинг умматимдан бир кишининг шафоати билан жаннатга Бану Тамим (қабиласи)дан кўпроқ (киши) киради,› дедилар,» деди. «Эй Аллаҳнинг Расули, ўзингиздан ташқарими?» дейилди. У: «Мендан ташқари,» дедилар. У киши туриб кетганида мен: «Бу ким?» дедим. Улар: «Бу Ибн Абил-Жазъодир,» дейишди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Ибн Абил-Жазъо — у Абдуллаҳдир ва ундан фақат шу битта ҳадис маълум, холос.
حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ، مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْيَمَانِ، عَنْ جِسْرٍ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَشْفَعُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي مِثْلِ رَبِيعَةَ وَمُضَرَ " .
Бизга Абу Ҳишом ар-Рифоий, Муҳаммад ибн Язид ал-Куфий ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн ал-Ямон ривоят қилди, у Жиср Абу Жаъфардан, у ал-Ҳасан ал-Басрийдан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Усмон ибн Аффон Қиёмат кунида Рабиа ва Музар (қабилалари)ча (кўп кишиларга) шафоат қилади,» дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ مِنْ أُمَّتِي مَنْ يَشْفَعُ لِلْفِئَامِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَشْفَعُ لِلْقَبِيلَةِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَشْفَعُ لِلْعُصْبَةِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَشْفَعُ لِلرَّجُلِ حَتَّى يَدْخُلُوا الْجَنَّةَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Абу Аммор ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс ривоят қилди, у деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо хабар берди, у Закариё ибн Абу Зоидадан, у Атийядан, у Абу Саиддан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, умматимдан шундай кишилар борки, улар катта жамоага шафоат қилади; улардан баъзилари бир қабилага шафоат қилади; баъзилари бир гуруҳга шафоат қилади; баъзилари бир кишига шафоат қилади — токи улар жаннатга киргунларича,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.