حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَهْطٍ بِإِيلِيَاءَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بِشَفَاعَةِ رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي أَكْثَرُ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ " . قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سِوَاكَ قَالَ " سِوَاىَ " . فَلَمَّا قَامَ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا ابْنُ أَبِي الْجَذْعَاءِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَابْنُ أَبِي الْجَذْعَاءِ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ لَهُ هَذَا الْحَدِيثُ الْوَاحِدُ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, у Холид ал-Ҳаззодан, у Абдуллаҳ ибн Шақиқдан (ривоят қилди), у деди: Илиё (Қуддус)да бир гуруҳ кишилар билан бирга эдим. Улардан бир киши: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: ‹Менинг умматимдан бир кишининг шафоати билан жаннатга Бану Тамим (қабиласи)дан кўпроқ (киши) киради,› дедилар,» деди. «Эй Аллаҳнинг Расули, ўзингиздан ташқарими?» дейилди. У: «Мендан ташқари,» дедилар. У киши туриб кетганида мен: «Бу ким?» дедим. Улар: «Бу Ибн Абил-Жазъодир,» дейишди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Ибн Абил-Жазъо — у Абдуллаҳдир ва ундан фақат шу битта ҳадис маълум, холос.