حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، كُلُّهُمْ عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ عُمَرَ، مَرَّ بِحَسَّانَ وَهُوَ يُنْشِدُ الشِّعْرَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَحَظَ إِلَيْهِ فَقَالَ قَدْ كُنْتُ أُنْشِدُ وَفِيهِ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ . ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ فَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ أَسَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَجِبْ عَنِّي اللَّهُمَّ أَيِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ " . قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ .
Бизга Амр ан-Ноқид, Ишоқ ибн Иброҳим ва Ибн Абу Умар — барчаси Суфёндан — ҳадис айтди. Амр деди: бизга Суфён ибн Уяйна аз-Зуҳрийдан, у Саъиддан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб айтди: Умар Ҳассоннинг ёнидан ўтди, у масжидда шеър ўқиётган эди. Шунда унга қараб қўйди. У (Ҳассон): «Мен сендан кўра яхшироқ киши (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) бўлган жойда ҳам шеър ўқир эдим», деди. Сўнг Абу Ҳурайрага ўгирилиб: «Сенга Аллаҳни шоҳид қилиб сўрайман, сен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: Мен томонимдан (мушрикларга) жавоб бер. Аллаҳумма, уни Руҳул-Қудус (Жаброил) билан қўллаб-қувватла, деганларини эшитдингми?» деди. У: «Аллаҳумма, ҳа», деди.