Мусъаб ибн Умайр ҳақида ҳадис

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو الأَوْدِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِمَنْ يَحْرُمُ عَلَى النَّارِ أَوْ بِمَنْ تَحْرُمُ عَلَيْهِ النَّارُ عَلَى كُلِّ قَرِيبٍ هَيِّنٍ لَيِّنٍ سَهْلٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ ‏.‏

«Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абда ривоят қилди, у Ҳишом ибн Урвадан, у Мусо ибн Уқбадан, у Абдуллаҳ ибн Амр ал-Авдийдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимга дўзах ҳаром бўлишини — ёки кимга дўзах ҳаром қилинишини — сизларга хабар бермайинми? Ҳар бир (одамларга) яқин, мулойим, юмшоқ, осон (муомалали) кишига,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.»

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ أَىُّ شَيْءٍ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ قَامَ فَصَلَّى ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

«Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у Шуъбадан, у ал-Ҳакамдан, у Иброҳимдан, у ал-Асвад ибн Язиддан (ривоят қилдики), у деди: Мен Оиша (розияллаҳу анҳо)га: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйларига кирганларида нима қилар эдилар?» дедим. У: «У ўз оиласининг хизматида бўлар (уй ишларида уларга ёрдамлашар) эдилар, намоз вақти кирганда эса туриб намоз ўқир эдилар,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.»