باب مَا جَاءَ حُفَّتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ وَحُفَّتِ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، وَثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " حُفَّتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ وَحُفَّتِ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Амр ибн Осим хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Ҳумайд ва Собитдан, улар Анасдан (ривоят қилдиларки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Жаннат машаққатлар билан ўралган, дўзах эса шаҳватлар (нафс истаклари) билан ўралгандир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўл билан ҳасан ғариб саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ أَرْسَلَ جِبْرِيلَ إِلَى الْجَنَّةِ فَقَالَ انْظُرْ إِلَيْهَا وَإِلَى مَا أَعْدَدْتُ لأَهْلِهَا فِيهَا قَالَ فَجَاءَهَا وَنَظَرَ إِلَيْهَا وَإِلَى مَا أَعَدَّ اللَّهُ لأَهْلِهَا فِيهَا قَالَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ قَالَ فَوَعِزَّتِكَ لاَ يَسْمَعُ بِهَا أَحَدٌ إِلاَّ دَخَلَهَا . فَأَمَرَ بِهَا فَحُفَّتْ بِالْمَكَارِهِ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهَا فَانْظُرْ إِلَى مَا أَعْدَدْتُ لأَهْلِهَا فِيهَا قَالَ فَرَجَعَ إِلَيْهَا فَإِذَا هِيَ قَدْ حُفَّتْ بِالْمَكَارِهِ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ وَعِزَّتِكَ لَقَدْ خِفْتُ أَنْ لاَ يَدْخُلَهَا أَحَدٌ . قَالَ اذْهَبْ إِلَى النَّارِ فَانْظُرْ إِلَيْهَا وَإِلَى مَا أَعْدَدْتُ لأَهْلِهَا فِيهَا . فَإِذَا هِيَ يَرْكَبُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ وَعِزَّتِكَ لاَ يَسْمَعُ بِهَا أَحَدٌ فَيَدْخُلُهَا . فَأَمَرَ بِهَا فَحُفَّتْ بِالشَّهَوَاتِ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهَا . فَرَجَعَ إِلَيْهَا فَقَالَ وَعِزَّتِكَ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ لاَ يَنْجُوَ مِنْهَا أَحَدٌ إِلاَّ دَخَلَهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Абда ибн Сулаймон, Муҳаммад ибн Амрдан (ривоят қилди), у деди: бизга Абу Салама, Абу Ҳурайрадан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилиб) деди: У: «Аллаҳ жаннат ва дўзахни яратганида, Жибрилни жаннатга юбориб: «Унга ва унда унинг аҳли учун нималар тайёрлаганимга қара,» деди. (Набий) деди: бас, у (Жибрил) унга келиб, унга ва Аллаҳ унда унинг аҳли учун тайёрлаган нарсаларга қаради. (Набий) деди: сўнг (Жибрил) Унга (Аллаҳга) қайтиб: «Иззатингга қасамки, уни ким эшитса, албатта унга киради,» деди. Бас, (Аллаҳ) у (жаннат) ҳақида амр қилди, шунда у машаққатлар билан ўралди. (Аллаҳ): «Унга қайт ва мен унда унинг аҳли учун тайёрлаган нарсага қара,» деди. (Набий) деди: бас, (Жибрил) унга қайтса, мана у машаққатлар билан ўралган эди. Бас, (Жибрил) Унга қайтиб: «Иззатингга қасамки, мен унга ҳеч ким кирмаслигидан қўрқдим,» деди. (Аллаҳ): «Дўзахга бор ва унга ҳамда мен унда унинг аҳли учун тайёрлаган нарсага қара,» деди. Бас, мана у (дўзахнинг) бир қисми бир қисмига миниб (қайнаб) турарди. Бас, (Жибрил) Унга қайтиб: «Иззатингга қасамки, уни ҳеч ким эшитиб, унга кирмайди (киришни хоҳламайди),» деди. Бас, (Аллаҳ) у (дўзах) ҳақида амр қилди, шунда у шаҳватлар билан ўралди. (Аллаҳ): «Унга қайт,» деди. Бас, (Жибрил) унга қайтиб: «Иззатингга қасамки, мен ундан ҳеч ким қутулмасдан, албатта унга кириб қолишидан қўрқдим,» деди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.