حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، أَخْبَرَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَرْأَةَ مِنْ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ لَيُرَى بَيَاضُ سَاقِهَا مِنْ وَرَاءِ سَبْعِينَ حُلَّةً حَتَّى يُرَى مُخُّهَا وَذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ يَقُولُ: (كَأََنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ ) فَأَمَّا الْيَاقُوتُ فَإِنَّهُ حَجَرٌ لَوْ أَدْخَلْتَ فِيهِ سِلْكًا ثُمَّ اسْتَصْفَيْتَهُ لأُرِيتَهُ مِنْ وَرَائِهِ " . حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Фарва ибн Абул-Мағро ривоят қилди, у деди: бизга Абида ибн Ҳумайд хабар берди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Амр ибн Маймундан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Албатта, жаннат аҳли аёлларидан бир аёлнинг оёғи (болдири)нинг оқлиги етмиш ҳулла (либос) ортидан кўринади, ҳатто унинг илиги ҳам кўринади. Бу шунинг учунки, Аллаҳ: «Гўё улар ёқут ва маржондир,» дейди. Ёқутга келсак, у шундай тошки, агар унинг ичидан бир ип ўтказсанг, сўнг уни тозалаб (силлиқлаб) қарасанг, албатта уни (тошнинг) орқасидан кўрган бўлар эдинг,» дедилар. Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абида ибн Ҳумайд ривоят қилди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Амр ибн Маймундан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ وَلَمْ يَرْفَعْهُ . وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ عَبِيدَةَ بْنِ حُمَيْدٍ وَهَكَذَا رَوَى جَرِيرٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ وَلَمْ يَرْفَعُوهُ . حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي الأَحْوَصِ وَلَمْ يَرْفَعْهُ أَصْحَابُ عَطَاءٍ وَهَذَا أَصَحُّ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Амр ибн Маймундан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан, шунга ўхшаш, маъноси билан (ривоят қилди), аммо уни марфуъ қилмади (Набийга кўтармади). Бу Абида ибн Ҳумайднинг ҳадисидан саҳиҳроқдир. Жарир ва бошқа бир нечтаси ҳам Ато ибн ас-Соибдан шундай ривоят қилганлар ва уни марфуъ қилмаганлар. Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Жарир ривоят қилди, у Ато ибн ас-Соибдан, Абул-Аҳваснинг ҳадисига ўхшаш (ривоят қилди). Атонинг шогирдлари уни марфуъ қилмаганлар ва бу саҳиҳроқдир.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ فُضَيْلِ بْنِ مَرْزُوقٍ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ أَوَّلَ زُمْرَةٍ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ضَوْءُ وُجُوهِهِمْ عَلَى مِثْلِ ضَوْءِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ وَالزُّمْرَةُ الثَّانِيَةُ عَلَى مِثْلِ أَحْسَنِ كَوْكَبٍ دُرِّيٍّ فِي السَّمَاءِ لِكُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ زَوْجَتَانِ عَلَى كُلِّ زَوْجَةٍ سَبْعُونَ حُلَّةً يُرَى مُخُّ سَاقِهَا مِنْ وَرَائِهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا شَيْبَانُ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَوَّلُ زُمْرَةٍ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ وَالثَّانِيَةُ عَلَى لَوْنِ أَحْسَنِ كَوْكَبٍ دُرِّيٍّ فِي السَّمَاءِ لِكُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ زَوْجَتَانِ عَلَى كُلِّ زَوْجَةٍ سَبْعُونَ حُلَّةً يَبْدُو مُخُّ سَاقِهَا مِنْ وَرَائِهَا " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ .
Бизга Суфён ибн Вакииъ ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у Фузайл ибн Марзуқдан, у Атийядан, у Абу Саиддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Албатта, қиёмат кунида жаннатга кирадиган биринчи гуруҳнинг юзлари тўлин ойдек нурли бўлади; иккинчи гуруҳ эса осмондаги энг чиройли порлоқ юлдуздек бўлади. Улардан ҳар бир киши учун иккита жуфт (хотин) бўлади; ҳар бир хотин устида етмиш ҳулла бўлади, унинг болдирининг илиги ортидан кўриниб туради,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Бизга Аббос ибн Муҳаммад ад-Дурий ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Шайбон хабар берди, у Фиросдан, у Атийядан, у Абу Саид ал-Худрийдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Жаннатга кирадиган биринчи гуруҳ тўлин ой суратидадир; иккинчиси эса осмондаги энг чиройли порлоқ юлдуз рангидадир. Улардан ҳар бир киши учун иккита жуфт (хотин) бўлади; ҳар бир хотин устида етмиш ҳулла бўлади, унинг болдирининг илиги ортидан кўриниб туради,» дедилар. У (Термизий): бу ҳадис саҳиҳдир, деди.