حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، أَخْبَرَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَرْأَةَ مِنْ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ لَيُرَى بَيَاضُ سَاقِهَا مِنْ وَرَاءِ سَبْعِينَ حُلَّةً حَتَّى يُرَى مُخُّهَا وَذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ يَقُولُ: (كَأََنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ ) فَأَمَّا الْيَاقُوتُ فَإِنَّهُ حَجَرٌ لَوْ أَدْخَلْتَ فِيهِ سِلْكًا ثُمَّ اسْتَصْفَيْتَهُ لأُرِيتَهُ مِنْ وَرَائِهِ " . حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Фарва ибн Абул-Мағро ривоят қилди, у деди: бизга Абида ибн Ҳумайд хабар берди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Амр ибн Маймундан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Албатта, жаннат аҳли аёлларидан бир аёлнинг оёғи (болдири)нинг оқлиги етмиш ҳулла (либос) ортидан кўринади, ҳатто унинг илиги ҳам кўринади. Бу шунинг учунки, Аллаҳ: «Гўё улар ёқут ва маржондир,» дейди. Ёқутга келсак, у шундай тошки, агар унинг ичидан бир ип ўтказсанг, сўнг уни тозалаб (силлиқлаб) қарасанг, албатта уни (тошнинг) орқасидан кўрган бўлар эдинг,» дедилар. Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абида ибн Ҳумайд ривоят қилди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Амр ибн Маймундан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш (ривоят қилди).